ІНДЗЕ́ЕЦ (лац. Indus),
сузор’е Паўднёвага паўшар’я неба. Найб. яркая зорка 3,1 візуальнай зорнай велічыні. Гл. Зорнае неба.
т. 7, с. 234
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ку́пал м., архит., перен. ку́пол, глава́ ж.;
к. царквы́ — ку́пол це́ркви;
к. не́ба — ку́пол не́ба;
к. парашу́та — ку́пол парашю́та
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
ПАЎДНЁВАЯ ГІ́ДРА (лац. Hydrus),
сузор’е Паўд. паўшар’я неба. 3 зоркі ярчэй 3-й зорнай велічыні. Гл. Зорнае неба.
т. 12, с. 198
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
СЕ́ТКА (лац. Reticulum),
невялікае сузор’е Паўд. паўшар’я неба. Найб. яркая зорка 3,3 візуальнай зорнай велічыні. Гл. Зорнае неба.
т. 14, с. 355
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
МІКРАСКО́П (лац. Microscopium),
сузор’е Паўд. паўшар’я неба. У ім адсутнічаюць зоркі ярчэй 4,0 візуальнай зорнай велічыні. Гл. Зорнае неба.
т. 10, с. 361
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЛЯТУ́ЧАЯ РЫ́БА (лац. Volans),
сузор’е Паўд. паўшар’я неба. Найб. яркая зорка мае бляск 3,6 візуальнай зорнай велічыні. Гл. Зорнае неба.
т. 9, с. 432
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ПАЎДНЁВЫ ТРЫКУ́ТНІК (лац. Triangulum Australe),
невялікае сузор’е Паўд. паўшар’я неба. Найб. яркая зорка 1,9 візуальнай зорнай велічыні. Гл. Зорнае неба.
т. 12, с. 199
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
РА́ЙСКІ ПТАХ (лац. Apus),
каляпалярнае сузор’е Паўд. паўшар’я неба. Найб. яркія зоркі 3,8 і 3,9 візуальнай зорнай велічыні. Гл. Зорнае неба.
т. 13, с. 272
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
бязво́блачны, -ая, -ае.
1. Без воблакаў, ясны.
Бязвоблачнае неба.
Б. дзень.
2. перан. Нічым не засмучаны; светлы, шчаслівы.
Бязвоблачнае дзяцінства.
|| наз. бязво́блачнасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
нахму́раны, -ая, -ае.
1. Хмурны, пануры.
Н. твар.
2. перан. Пахмурны, змрочны, цёмны (аб прадметах і з’явах прыроды).
Нахмуранае неба.
|| наз. нахму́ранасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)