камандзі́р, -а,
1.
2. Пра таго, хто любіць камандаваць, аддаваць загады (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
камандзі́р, -а,
1.
2. Пра таго, хто любіць камандаваць, аддаваць загады (
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Ты́сячнік ‘багацей, уладальнік тысячнага капіталу’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
drużynowy
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
hufcowy
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
зе́мскі, ‑ая, ‑ае.
1. Агульнадзяржаўны.
2. Які меў адносіны да земства.
3.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
БО́ЦМАН (галанд. bootsman),
званне малодшага (старшынскага) каманднага саставу на караблі, непасрэдны
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ДЭКА́Н (ад
1) кіраўнік факультэта ў
2) У каталіцкай і англіканскай цэрквах — старэйшы свяшчэннік, які наглядае за групай прыходаў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ЗВЯЖДО́ЎСКІ (Людвік Міхайлавіч) (
адзін з кіраўнікоў паўстання 1863—64 у Польшчы, Беларусі і Літве. Скончыў Акадэмію Генштаба (1859). З 1845 у арміі. Разам з З.Серакоўскім і Я.Дамброўскім уваходзіў у кіраўніцтва польскай
Г.В.Кісялёў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
Báhnhofsvorsteher
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Statiónsvorsteher
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)