калары́т, -у, М -ры́це, м.

1. Суадносіны фарбаў у карціне па тоне, насычанасці колеру.

Цёплы к.

Яркі к.

2. перан. Сукупнасць характэрных рыс, своеасаблівасць чаго-н.

К. эпохі ў гістарычным рамане.

Мясцовы к.

|| прым. каларысты́чны, -ая, -ае (да 1 знач.) і калары́тны, -ая, -ае.

Каларыстычныя спалучэнні.

Каларытны пейзаж.

Каларытныя вобразы рамана.

Каларытная мова.

|| наз. калары́тнасць, -і, ж.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

indigenous [ɪnˈdɪdʒənəs] adj. fml (to) мясцо́вы, тутэ́йшы, тузе́мны;

indigenous population карэ́ннае насе́льніцтва;

animals indigenous to Africa жывёлы, што во́дзяцца ў Афрыцы

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

municipal

[mjuˈnɪsɪpəl]

adj.

1) муніцыпа́льны, гарадзкі́

2) самаўра́давы

municipal government — мясцо́вы самаўра́д

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

vernacular

[vərˈnækjələr]

1.

n.

мясцо́вая мо́ва

2.

adj.

мясцо́вы (пра мо́ву, гаво́рку)

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

эндэмі́зм

(ад гр. endemos = мясцовы)

пашыранасць раслін і жывёл толькі ў пэўнай мясцовасці.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

koloryt, ~u

м. каларыт;

koloryt lokalny — мясцовы каларыт

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Тырыба́ніць ‘тараторыць, гучна і без толку гаварыць’, ‘насіць (несці), цягнуць што-н. вельмі цяжкае’ (мёрск., Нар. сл.). Мясцовы фанетычны варыянт да тараба́ні́ць 1, 2.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

рэгіяна́рны

(ад лац. regio, -onis = вобласць)

мед. мясцовы (напр. р-ая анестэзія, р. кровазварот).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

тапі́чны

(ад гр. topos = месца)

мед. мясцовы;

т-ая дыягностыка — вызначэнне месцазнаходжання ачага хваробы.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

Трапы́шка ‘мянташка; трапалка (для лёну)’ (Юрч., Яўс.), трапы́шка, тряпы́шка ‘тс’ (Бяльк.), сюды ж трапы́шыць ‘мянташыць’ (Яўс., Мат. Маг.). Мясцовы фанетычна зменены варыянт да трапушка, гл. трапашыць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)