Разм. Тое, што і паліто. [Яўрэй] увесь сваім абліччам выхаплены з мінулага — і чорны доўгі палітон, бліскучы картуз, і сівы клін барады, і такія ж пэйсы.Мікуліч.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Keilm -(e)s, -e клін;
éinen ~ in (A) (éin)tréiben* заклі́ньваць, забіва́ць клін (у што-н.);
éinen ~ in die gégnerischen Réihen tréiben* раско́лваць шэ́рагі праці́ўніка;
◊
ein ~ treibt den ánderen≅клін клі́нам выбіва́юць
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Клыно́чак ’хустка’ (ДАБМ). Хустка, павязаная «клінком». Да клін1 (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
сфенацэфа́лія
(ад гр. sphen = клін + kephale = галава)
галава клінападобнай формы (з расшыранай лобнай часткай і звужанай патыліцай).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Абл. Прывесці ў замяшанне; змяць. Тут немцам не пашанцавала. Не памог і дэсант. Тут стала артылерыйская часць і змятушыла на шашы нямецкі танкавы клін.Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Кліны́ ’прарэх у штанах’ (Янк. Мат., Сцяц., Жд. 3). Гл. клін2.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Кліне́ц ’клінападобныя жамерыны з канаплянага семя пасля выціскання алею’ (Нас.). Гл. клін1.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
ГРО́ДНЕЎ (Мікола) (Мікалай Пятровіч; н. 25.10.1929, в. Старая Алешня Рагачоўскага р-на Гомельскай вобл.),
бел. пісьменнік. Скончыў Гомельскі пед.ін-т (1953). Настаўнічаў. У 1957—89 на журналісцкай рабоце. Друкуецца з 1954. Аўтар кніг прозы «За бацькоўскім парогам» (1960), «Цяжкае шчасце» (1963), «Заручыны» (1972), «Што скажуць людзі» (1975), «Крок да тайны» (1983). У нарысах, апавяданнях, аповесцях раскрывае жыццё людзей сучаснай вёскі, уздымае вострыя маральна-этычныя пытанні, паказвае пошук моладдзю свайго месца ў жыцці. Выдаў дакумент. аповесці «Высокі поўдзень» (1974), «Зоркаўкі» (1975), зб. гумарыстычных апавяданняў «Клін клінам» (1979).