заме́рці
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
заме́рці
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
у́хать
1.
вдалеке́ у́хал гром удалечыні́ бу́хаў (грыме́ў) гром;
2. (с шумом падать)
3. (класть в большом количестве)
4. (пропадать)
5. (расходовать)
6. (ударять)
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
адгукну́цца
1. (ответить на зов) откли́кнуться, отозва́ться;
2. (прозвучать в ответ на
3.
◊ як гукне́ш, так і адгукне́цца —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
плю́хнуць
1.
2. (издать
3. поли́ться, хлестну́ть;
4.
5.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
Зык 1 ’рэзкі гук’ (
Зык 2 ’від авадня’, ’перыяд і стан узбуджэння кароў ад укусаў насякомых’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
выво́дзіць
1.
2. (похищать) уводи́ть;
3.
4. (уничтожать) выводи́ть, вытравля́ть, трави́ть, изводи́ть, своди́ть, переводи́ть, истребля́ть;
5. (делать умозаключение) выводи́ть, заключа́ть, умозаключа́ть;
6. (в художественном произведении) выводи́ть, изобража́ть, пока́зывать, представля́ть;
7.
1-7
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
сту́каць
1. (производить
2. (наносить удар) сту́кать, ударя́ть;
3. (заставлять удариться) ста́лкивать;
1-3
4. (производить стук) стуча́ть;
5. стуча́ть, стуча́ться;
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
выдава́ць
1. (снабжать чем-л.) выдава́ть;
2. (добывать, производить) выдава́ть;
3. (выпускать из печати, обнародовать) издава́ть;
4. (тайну и т.п.) выдава́ть, разглаша́ть; (о человеке — ещё) предава́ть;
5. выдава́ть (себя за кого-л.), изобража́ть (из себя кого-л.), ко́рчить (из себя кого-л.);
6. (замуж) выдава́ть, отдава́ть;
7. (
1-7
8.
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
звон
1. (род. зво́на) (
2. (род. зво́ну) (
3. (
◊ звані́ць (біць) ва ўсе званы́ — звони́ть (бить) во все колокола́;
малі́навы з. — мали́новый звон;
зво́ну нарабі́ць — зво́ну зада́ть;
чуў з., ды не ве́дае, дзе ён —
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
пусто́й
1. (ничем не заполненный) паро́жні, пусты́;
пуста́я бо́чка паро́жняя (пуста́я) бо́чка;
2. (полый) пусты́, паро́жні;
пусто́й шар пусты́ (паро́жні) шар;
3.
пусто́е сло́во пусто́е сло́ва;
пусто́й челове́к пусты́ чалаве́к;
4.
пусты́е слу́хи пусты́я чу́ткі;
пуста́я наде́жда ма́рная (дарэ́мная) надзе́я;
◊
с пусты́ми рука́ми з пусты́мі рука́мі;
пусто́е ме́сто пусто́е ме́сца;
перелива́ть из пусто́го в поро́жнее
пусто́й
пусто́й карма́н пуста́я кішэ́нь.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)