руса́к м. заал. (заяц) gráuer Háse

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ліня́ць несов.

1. (терять свою окраску) линя́ть; выцвета́ть; жу́хнуть;

2. (сбрасывать, менять покров) линя́ть;

за́яц пача́ў л. — за́яц на́чал линя́ть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

зайчаня́ і зайчанё, ‑няці; мн. ‑няты, ‑нят; н.

Дзіцяня зайца; маленькі заяц.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

szarak

м. заяц-русак

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

rabbit

[ˈræbɪt]

n.

трус -а́ m., тру́ска f.; за́яц -йца m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Féldhase m -n, -n за́яц-руса́к

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

растлусце́лы, ‑ая, ‑ае.

Які растлусцеў; растаўсцелы. Часамі ад куста да куста ляніва гоцаў растлусцелы заяц. Карпюк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

белаце́лы, ‑ая, ‑ае.

З белым целам. Заяц стаяў голы па пояс, белацелы, худы, з вострымі плячамі. Хомчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шарачо́к, -чка́ м.

1. уменьш.-ласк. се́рый за́яц;

2. см. шара́чак

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

земляны́ в разн. знач. земляно́й;

~ны́я рабо́ты — земляны́е рабо́ты;

~на́я плаці́на — земляна́я плоти́на;

○ з. за́яц — земляно́й за́яц;

з. арэ́х — земляно́й оре́х;

~на́я гру́ша — земляна́я гру́ша

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)