jocular [ˈdʒɒkjələ] adj. fml жартаўлі́вы, заба́ўны, вясёлы, камі́чны;

a jocular remark жартаўлі́вая заўва́га;

a jocular reply жартаўлі́вы адка́з

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

камі́чны

(гр. komikos)

1) вельмі смешны, забаўны (напр. к. выгляд);

2) камедыйны (напр. к. акцёр).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

займа́льны, ‑ая, ‑ае.

Які выклікае цікавасць; забаўны. Займальная гульня. Займальны сюжэт. □ Героі мультыплікацый — пераважна разумныя, кемлівыя жывёлы і птушкі, яны такія займальныя ў сваіх паводзінах, што не толькі дзецям, але і дарослым цяжка адарвацца ад экрана. Філімонаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

spáßig a

1) заба́ўны, сме́шны

2) жартаўлі́вы

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

comical

[ˈkɑ:mɪkəl]

adj.

1) заба́ўны, паце́шны, сьме́шны, камі́чны

2) informal дзіўны́, дзіва́чны, дзівакава́ты

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

фацэ́тны, ‑ая, ‑ае.

Разм. Камічны, забаўны. На гэты раз дзверы расчыніліся болей урачыста, павольна і стала, і парог пераступіла даволі фацэтная і маляўнічая постаць штацкага чалавека. Колас. Ва ўкраінскім мястэчку, куды, асмялеўшы, Сяргей завітаў, цырульнік зрабіў яму фацэтную прычоску. Навуменка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зате́йливый

1. (вычурный) вы́чварны; (замысловатый) мудраге́лісты; (витиеватый) напы́шлівы; (забавный) заба́ўны, ціка́вы;

2. (остроумный) дасці́пны; (изобретательный) вынахо́длівы.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

вясёлы lústig, héiter, fröhlich, froh; fidél (разм.); amüsánt (забаўны);

вясёлае здарэ́нне éine lústige [amüsánte] Geschíchte

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

фацэ́т, ‑а, М ‑цэце, м.

Разм. Камічны, забаўны чалавек. У галаве дзеда Талаша прамільгнула некалькі думак: адкуль з’явіўся гэты фацэт? Колас. // Нехта мала знаёмы; хто‑н. Карэта звярнула на Мойку. За ствол голай таполі кінуўся нейкі фацэт: каб не ўквэцала брудным снегам. Караткевіч.

[Польск. facet ад лац. facetus — вясёлы, дасціпны.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

БЯЛІ́НСКАЯ (Марыя Сяргееўна) (22.7.1906, Магілёў — 3.5.1990),

бел. актрыса. Нар. арт. Беларусі (1953). Скончыла Бел. драм. студыю ў Маскве (1926). Працавала ў Бел. дзярж. т-рах імя Я.​Коласа (1926—64) і Я.​Купалы (1965—79). Выконвала ролі маладых гераінь, потым — характарныя. Мяккі лірызм арганічна спалучала з узнёсласцю і драматызмам. Сярод роляў: Марына («Вайна вайне» Я.​Коласа), Таццяна Марыч («Над Бярозай-ракой» П.​Глебкі), Старшыня калгаса («Алазанская даліна» К.​Губарэвіча і І.​Дорскага), Глушачыха («Людзі на балоце» паводле І.​Мележа), Кандраціха («Рудабельская рэспубліка» паводле С.​Грахоўскага), Аксюша («Лес» А.​Астроўскага), Марыя Антонаўна («Рэвізор» М.​Гогаля), Насця, Рашэль («На дне», «Васа Жалязнова» М.​Горкага), Афелія («Гамлет» У.​Шэкспіра), Жаніна («Забаўны выпадак» К.​Гальдоні), маці Віктара («Гульня з кошкай» І.​Эркеня). Здымалася ў тэлевіз. фільмах «Трывожнае шчасце» паводле І.​Шамякіна, «Людзі на балоце» і інш.

М.С.Бялінская.

т. 3, с. 397

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)