Куро́дым ’густы едкі дым пры тленні’ (ТСБМ, ТС, Сл. паўн.-зах., Ян., Сцяшк., З нар. сл., Сержп. Пр., Сержп. Ск., Янк. I, Бір.). Да курыць (гл.) і дым (гл.).
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
acrid
[ˈækrɪd]
adj.
1) е́дкі; во́йстры; го́ркі
2) Figur. зье́длівы; рэ́зкі
an acrid disposition — зье́длівая нату́ра
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
corrosive
[kəˈroʊsɪv]1.
adj.
1) е́дкі, які́ разьяда́е
2) які́ падто́чвае (здаро́ўе)
2.
n.
е́дкае рэ́чыва
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
stinger
[ˈstɪŋər]
n.
1) джа́ла n.
2) насяко́мае, яко́е джа́ліць
3) informalе́дкі адка́з або́ заўва́га
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Расходнік (расліна) 4/472; 6/161; 9/130; 10/114
- » - едкі 9/130 (іл.)
Беларуская Савецкая Энцыклапедыя (1969—76, паказальнікі; правапіс да 2008 г., часткова)
vitriolic
[,vɪtriˈɑ:lɪk]
adj.
1) купарва́сны
2) е́дкі, як купарва́с
3) рэ́зкі; зье́длівы, саркасты́чны
vitriolic criticism — зье́длівая кры́тыка
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ВАЛУ́Й, бычок (Russula foetens),
шапкавы пласціністы грыб з роду сыраежка сям. сыраежкавых. Пашыраны ў Еўропе, Усх. Азіі, Паўн. Амерыцы. На Беларусі трапляецца ўсюды. Расце асобна і групамі ў розных лясах (пераважна ў бярозавых і мяшаных). Пладовыя целы з’яўляюцца летам і ўвосень.
Шапка да 15 см у дыяметры, у маладых грыбоў амаль шарападобная, ліпкая, жаўтаватая, у спелых пукатая або плоска распасцёртая, жоўта-бурая, з бугрыста-рубчастым краем. Пласцінкі спачатку белыя, потым робяцца жаўтаватыя. Ножка тоўстая, белаватая, з пустотамі або пустая. Смак свежага валуя едкі, пах непрыемны. Нізкаякасны ядомы грыб. Спажываецца толькі солены і марынаваны (пасля вымочвання і адварвання). Па вонкавым выглядзе да яго крыху падобны неядомы валуй несапраўдны, або хрэнавы грыб.
