касе́та, -ы, ДМ -се́це, мн. -ы, касе́т, ж.
1. Святлонепранікальны футляр для засцярогі святлоадчувальных матэрыялаў (фота-, кінаплёнкі і пад.).
2. Стандартная па форме прылада, кантэйнер, у які змяшчаюцца якія-н. дэталі, матэрыялы.
Бомбавая к.
3. Плоская закрытая каробка для магнітафоннай стужкі.
|| прым. касе́тны, -ая, -ае.
К. магнітафон.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
нала́дачны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да наладкі. У Галі ішоў апошні этап наладкі — з наладачным рэжымам на дэталі. Арабей.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
стандартызава́ць, ‑зую, ‑зуеш, ‑зуе; зак. і незак., што.
Правесці (праводзіць) стандартызацыю чаго‑н., зрабіць (рабіць) стандартным. Стандартызаваць вытворчасць, Стандартызаваць дэталі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тэлеско́пны, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае адносіны да тэлескопа. Тэлескопныя дэталі.
2. Спец. Тое, што і тэлескапічны (у 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шплінтава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; незак., што.
Спец. Замацоўваць шплінтам якія‑н. дэталі (гайкі, кола на восі і пад.). Шплінтаваць гайкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
планша́йба
(ням. Planscheibe)
прыстасаванне на металарэзных станках, якім заціскаюць дэталі ў час апрацоўкі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
machinery [məˈʃi:nəri] n.
1. механі́змы; абсталява́нне
2. дэта́лі (машыны, механізма)
3. infml сістэ́ма, структу́ра;
the machinery of government сістэ́ма кірава́ння
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
particular1 [pəˈtɪkjələ] n. fml звыч. pl. particulars 1. асаблі́васці
2. дэта́лі, падрабя́знасці;
go/get into particulars удава́цца ў падрабя́знасці
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
змацава́цца, ‑цуюся, ‑цуешся, ‑цуецца; зак.
Моцна злучыцца аднаму з другім, далучыцца адзін да другога пры дапамозе чаго‑н. Дэталі добра змацаваліся.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Ганча́рушкі ’гліністая глеба’ (Сцяшк. МГ). Паколькі няма падобных роднасных форм і лексема гэта, здаецца, адзінкавае ўтварэнне ў зах. бел. гаворках, то дэталі яго паходжання застаюцца няяснымі. Ясна толькі адно: гэта слова звязана, відаць, з ганча́р 1. Дэталі словаўтварэння таксама вытлумачыць цяжка. А ці не паходзіць слова ганча́рушкі ад уласнай назвы *Ганчарушкі (< ганча́р)?
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)