Тхом у выразе: адным тхом (сказаць, зрабіць што‑небудзь) ‘на адным дыханні’ (Канкард. XIX ст.), ст.-бел. тохъ ‘уздых’ (ПГС). Дэвербатыў ад тухнуць (гл), ст.-бел. тхнути, тхнуть ‘дыхнуць’, што ўзыходзяць да прасл. *dъxnǫti ‘выдаваць дух, дыханне, пах’, параўн. польск. tchem — форма Тв. скл. ад dech ‘дыханне, дух’ (Борысь, 629). Гл. таксама тохнуць, дохнуць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

oddech, ~u

м. дыханне;

zatamowało mu oddech — у яго заняло (перахапіла) дыханне;

wstrzymać oddech — устрымаць дыханне;

zaczerpnąć ~u — набраць паветра ў грудзі; удыхнуць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

перары́вісты ábgebrochen, ábgerissen; stóckend; rúckartig;

перары́вістае дыха́нне мед. stóckender Átem

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спіры́тус

(лац. spiritus = дыханне, дух)

разм. спірт.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

цясні́ць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; незак., каго-што.

1. Прымушаць адступіць, адцясняць. Партызаны цяснілі карнікаў.

2. Абмяжоўваць каго‑н. у прасторы, плошчы. [Дзям’ян Данілавіч:] — Не буду я вас цясніць, ды і мне там вальготней будзе. Новікаў.

3. Спіраць, сціскаць (грудзі, дыханне). Ева спынілася. Яна адчувала, як расло ў грудзях сэрца, як цясніла ёй дыханне. Маеўская.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

beátmen vt мед. рабі́ць шту́чнае дыха́нне (каму-н.)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

чэ́паць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; незак.

Разм. Павольна, цяжка ісці. [Стары] чэпаў, абапіраючыся на палку. Чутно было, як са старэчых грудзей ірвалася сіплае дыханне. Хадановіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

wavy [ˈweɪvi] adj.

1. кучара́вы

2. хва́лісты;

wavy terrain няро́ўная мясцо́васць;

a wavy sea бурлі́вае мо́ра;

wavy breath няро́ўнае дыха́нне

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

кардыямі́н

(ад кардыя- + аміны)

лекавы прэпарат, які стымулюе кровазварот і дыханне.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пнеўмакасцю́м

(ад гр. pneuma = дыханне + касцюм)

герметызаваны высотны вышынны касцюм лётчыка.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)