ДЫСКЕ́ТА (англ. diskette),

носьбіт інфармацыі ў персанальных ЭВМ; тонкі гнуткі пластмасавы дыск, пакрыты магн. слоем з аднаго ці з абодвух бакоў. Выкарыстоўваецца ў якасці знешняй памяці прамога доступу. Гл. таксама Магнітны дыск.

т. 6, с. 292

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

srebrzysty

серабрысты;

srebrzysty krążek — кампактны дыск; кампакт-дыск

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

CD [ˌsi:ˈdi:] n. (скар. ад compact disc) кампа́кт-дыск

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

discus [ˈdɪskəs] n. sport дыск;

the discus кіда́нне ды́ска

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

disc, disk

[dɪsk]

n.

дыск -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ВІНЧЭ́СТЭР ЭВМ,

тое, што жорсткі магнітны дыск.

т. 4, с. 188

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

DJ [ˈdi:dʒeɪ] n. (скар. ад disc jockey) дыджэ́й, дыск-жаке́й

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dysk, ~u

м.

1. дыск;

rzut ~iem — кіданне дыска;

2. камп. дыск;

twardy dysk — цвёрды дыск;

stacja ~ów — дыскавод;

3. мед. дыск

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

Móndscheibe f - ме́сячны дыск

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пласці́нка ж. разм. (дыск з запісам) Schállplatte f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)