ДЫСКЕ́ТА (англ. diskette),

носьбіт інфармацыі ў персанальных ЭВМ; тонкі гнуткі пластмасавы дыск, пакрыты магн. слоем з аднаго ці з абодвух бакоў. Выкарыстоўваецца ў якасці знешняй памяці прамога доступу. Гл. таксама Магнітны дыск.

т. 6, с. 292

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

srebrzysty

серабрысты;

srebrzysty krążek — кампактны дыск; кампакт-дыск

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

CD [ˌsi:ˈdi:] n. (скар. ад compact disc) кампа́кт-дыск

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

discus [ˈdɪskəs] n. sport дыск;

the discus кіда́нне ды́ска

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

disc, disk

[dɪsk]

n.

дыск -а m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

DJ [ˈdi:dʒeɪ] n. (скар. ад disc jockey) дыджэ́й, дыск-жаке́й

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dysk, ~u

м.

1. дыск;

rzut ~iem — кіданне дыска;

2. камп. дыск;

twardy dysk — цвёрды дыск;

stacja ~ów — дыскавод;

3. мед. дыск

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

ВІНЧЭ́СТЭР ЭВМ,

тое, што жорсткі магнітны дыск.

т. 4, с. 188

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

Móndscheibe f - ме́сячны дыск

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

пласці́нка ж. разм. (дыск з запісам) Schállplatte f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)