выба́йваць

‘выбайваць гісторыі і без прамога дапаўнення’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, незакончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Цяперашні час
адз. мн.
1-я ас. выба́йваю выба́йваем
2-я ас. выба́йваеш выба́йваеце
3-я ас. выба́йвае выба́йваюць
Прошлы час
м. выба́йваў выба́йвалі
ж. выба́йвала
н. выба́йвала
Загадны лад
2-я ас. выба́йвай выба́йвайце
Дзеепрыслоўе
цяп. час выба́йваючы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

вы́баяць

‘расказаць (выбаяць гісторыі і без прамога дапаўнення)’

дзеяслоў, пераходны/непераходны, закончанае трыванне, незваротны, 1-е спражэнне

Будучы час
адз. мн.
1-я ас. вы́баю вы́баем
2-я ас. вы́баеш вы́баеце
3-я ас. вы́бае вы́баюць
Прошлы час
м. вы́баяў вы́баялі
ж. вы́баяла
н. вы́баяла
Загадны лад
2-я ас. вы́бай вы́байце
Дзеепрыслоўе
прош. час вы́баяўшы

Крыніцы: piskunou2012.

Граматычная база Інстытута мовазнаўства НАН Беларусі (2026/01, актуальны правапіс)

першакрыні́ца, -ы, мн. -ы, -ні́ц, ж.

Першая асноўная крыніца якіх-н. звестак.

Летапісы — дакументальныя першакрыніцы гісторыі.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

historical [hɪˈstɒrɪkl] adj. гістары́чны, які́ мае адно́сіны да гісто́рыі; які́ вядомы ў гісто́рыі;

a historical novel гістары́чны рама́н

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

літаратуразна́ўства, -а, н.

Навука аб мастацкай літаратуры, яе тэорыі, гісторыі і літаратурнай крытыцы.

|| прым. літаратуразна́ўчы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

дасле́даванне, -я, н.

1. гл. даследаваць.

2. мн. -і, -яў. Навуковая праца.

Д. па гісторыі беларускага народа.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

гера́льдыка, -і, ДМ -дыцы, ж.

Гістарычная дысцыпліна, якая займаецца вывучэннем гербаў, іх гісторыі.

|| прым. геральды́чны, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

перыядыза́цыя, ‑і, ж.

Падзея на перыяды. Перыядызацыя гісторыі СССР. Перыядызацыя гісторыі літаратуры.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

славяназна́ўства, -а, н.

Сукупнасць навуковых дысцыплін аб славянах, іх гісторыі, мовах, фальклоры, літаратурах, матэрыяльнай культуры.

|| прым. славяназна́ўчы, -ая, -ае.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

найпе́рш, прысл. (разм.).

Перш за ўсё, у першую чаргу.

Дружба народаў засноўваецца н. на ўзаемнай павазе традыцый, гісторыі, культуры.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)