roughly

[ˈrʌfli]

adv.

1) рэ́зка, гру́ба

2) прыблі́зна; больш-ме́нш, з бо́льшага

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Кружану́ць ’груба вылаяцца’, ’голасна заспяваць хорам’ (Бяльк.). Да кругі (гл.). Семантычны пераход: ’круг’ > ’хор’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Рамза́ць ’груба смяяцца, іржаць’ (Мат. Гом.), рэмза́ці ’надакучваць размовай’ (івац., Жыв. сл.). Гл. рэ́мзаць.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

адгы́ркнуцца, ‑нуся, ‑нешся, ‑нецца; зак.

Разм. Груба, рэзка, злосна адказаць на якое‑н. пытанне, заўвагу. — Папомніш ты, хамуйла! — ціхенька адгыркнуўся Махлярчык... Гарэцкі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

niesmacznie

1. нясмачна;

2. груба; непрыстойна

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

bólzen vt гуля́ць гру́ба (у футболе)

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

burlésk a бурле́скавы, бла́зенскі, гру́ба-камі́чны

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

де́рзко нареч.

1. дзёрзка; гру́ба, па-грубія́нску;

2. дзёрзка; адва́жна, сме́ла; см. де́рзкий.

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хамі́ць, ‑млю, ‑міш, ‑міць; незак.

Разм. Паводзіць сябе груба і бесцырымонна. На ўроках.. [вучань] смяецца гучна. Хаміць настаўнікам сваім і не выконвае задання. Корбан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

unkindly

[ʌnˈkaɪndli]

1.

adj.

злы, ліхі́; неспага́длівы; неспрыя́льны

2.

adv.

няве́тла, рэ́зка; гру́ба

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)