піяге́нны
(ад
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
піяге́нны
(ад
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Матэрська ’
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
расса́днік, ‑а,
Тое, што з’яўляецца крыніцай з’яўлення, размнажэння чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
піядэрмі́я
(ад
запаленне скуры, выкліканае гнаяроднымі мікробамі.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
Éiter
~ ábsetzen гнаі́цца
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
БАЛАНТЫДЫЁЗ,
інвазійная хвароба свіней, буйной рагатай жывёлы, трусоў і чалавека, якая пашкоджвае сценкі тоўстага кішэчніка. Узбуджальнікі — паразітычныя інфузорыі з роду Balantidium. Рэгіструецца ўсюды,
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
піуры́я
(ад
выдзяленне з мачой гною пры запаленчых захворваннях нырак.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ПАРНІ́К,
адзін з відаў ахаванага грунту для вырошчвання агародніны, кветкавых культур і іх расады. Тыпы П.: аднасхільны, двухсхільны; паглыблены, наземны (стацыянарны і пераносны).
У.П.Пярэднеў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
suppuration
1) гнае́ньне, нарыва́ньне
2)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Слоўнік сінонімаў і блізказначных слоў, 2-е выданне (М. Клышка, правапіс да 2008 г.)