Untersúchungsbefund m -(e)s, -e

1) вы́нік дасле́давання

2) юрыд. вы́нік сле́дства

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

ПОСТАДАПТА́ЦЫЯ (ад пост... + адаптацыя),

эвалюцыйнае змяненне арганізмаў (або органаў), якое ўдасканальвае іх адаптацыю да ўжо асвоенага асяроддзя пражывання. П. проціпастаўляюць прэадаптацыі, якая развіваецца на падставе П. да папярэдняга асяроддзя пражывання (або да папярэдняй адаптыўнай ролі органа). Прэадаптацыя і П. фарміруюцца ў працэсе эвалюцыі, якая накіроўваецца натуральным адборам, але П. — яго непасрэдны вынік, а прэадаптацыя — ускосны выпадковы вынік.

т. 12, с. 517

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

укамплектава́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. укамплектаваць; вынік гэтага дзеяння. Сафрон Іванавіч пачаў вадзіць пальцам па спісах укамплектавання школ. Лобан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

backfire

[ˈbæk,faɪr]

1.

n.

1) адваро́тны вы́бух, запа́л

2) адваро́тны вы́нік

2. [,bækˈfaɪr]

v. Figur.

мець адваро́тны вы́нік

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

hangover [ˈhæŋəʊvə] n.

1. пахме́лле

2. (from) перажы́так (з) міну́лага; вы́нік, аста́ткавая з’я́ва;

His cough is a hangover from a bad illness he had. Яго кашаль – вынік хваробы, якая ў яго была.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

dorobek, ~ku

dorob|ek

м.

1. набытак, маёмасць;

2. дасягненне, здабытак; вынік;

~ek wielu lat pracy — вынік шматгадовай працы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

павелічэ́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. павялічыць, павялічыцца.

2. Вынік такога дзеяння; велічыня, колькасць, на якія што‑н. павялічана. Павелічэнне зарплаты.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

разгро́м, ‑у, м.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. разграміць. // Сляды, вынік гэтага дзеяння. На двары поўны разгром. Шмат друзу, растаптаныя гільзы ад патронаў. Гурскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

after-effect [ˈɑ:ftərɪˌfekt] n. вы́нік;

the after-effects of medicine ( непажада́ныя) вы́нікі прыёму ле́каў

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

aftermath [ˈɑ:ftəmæθ] n. вы́нік; насту́пствы (бедства, катастрофы);

the aftermath of the war насту́пствы вайны́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)