missbílligen vt

1) не ўхваля́ць, ганьбава́ць

2) адхіля́ць, не прыма́ць, не прызнава́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

scorn​2 [skɔ:n] v.

1. пагарджа́ць, ста́віцца з пага́рдаю

2. fml адхіля́ць, адмаўля́цца (ад чаго-н.);

scorn smb.’s advice грэ́баваць чыёй-н. па ра́даю

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

override [ˌəʊvəˈraɪd] v. (overrode, overridden)

1. адхіля́ць, не браць пад ува́гу, не прыма́ць;

override smb.’s authority не прызнава́ць чый-н. аўтарытэ́т

2. перава́жваць, браць верх

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

áblenken

1. vt адхіля́ць; адця́гваць (увагу)

2. vi паваро́чваць размо́ву ў і́ншы бок

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

decline​2 [dɪˈklaɪn] v.

1. занепада́ць, прыхо́дзіць у заняпа́д, пагарша́цца

2. адмаўля́цца; адхіля́ць

3. ling. скланя́ць

♦

smb.’s declining years lit. апо́шнія гады́ чыйго́-н. жыцця́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

адмаўля́ць

1. (у існаванні чаго-н.) ábsagen vt, ábweisen* vt;

2. (адхіляць) nein [Nein] sagen, áblehnend [ábschlägig] (be)ántworten;

адмаўля́ць у даве́ры каму-н. j-m das Vertráuen entzíehen* [verwéigern]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

avert

[əˈvɜ:rt]

v.t.

1) адхіля́ць, прадухіля́ць

He averted an accident — Ён прадухілі́ў катастро́фу

2) адво́дзіць; адваро́чваць

to avert one’s glance — адве́сьці во́чы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

reject

1. [rɪˈdʒekt]

v.t.

адкіда́ць; адхіля́ць, адмаўля́цца прыня́ць

He rejected our help — Ён адмо́віўся прыня́ць на́шую дапамо́гу

2. [ˈri:dʒekt]

n.

адкі́нутая асо́ба або́ рэч

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

suspendíeren vt

1) часо́ва вызваля́ць, звальня́ць (з пасады), адхіля́ць

2) спарт. дыскваліфікава́ць

3) прыпыня́ць, адкла́дваць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

shrug [ʃrʌg] v. : shrug one’s shoulders паціска́ць плячы́ма

shrug off [ˌʃrʌgˈɒf] phr. v. адхіля́ць (што-н.); адма́хвацца, адкру́чвацца (ад чаго-н.);

He had a way of shrugging off criticism. Ён умеў адмятаць крытыку.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)