упа́свіць

1. (змагчы пасвіць) wéiden [hüten] können*;

пасту́х не ўпа́свіць каро́ў адзі́н der Hirt kann die Kühe nicht alléin hüten;

2. (адкарміць на падножным корме) mästen vt, áuffüttern vt

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

upaść

I зак.

1. упасці; зваліцца; паваліцца;

2. заняпасці;

3. апусціцца; пасці;

4. праваліцца; рухнуць;

projekt upadł — праект праваліўся;

upaść na głowę разм. з глузду з’ехаць; здурнець; звар’яцець

II зак.

раскарміць, адкарміць, упасвіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

wypaść

I wypa|śćI

зак.

1. выпасці, вываліцца;

2. выбегчы, выскачыць;

3. прыпасці, выпасці;

twoje urodziny ~dły w niedzielę — твой дзень нараджэння прыпаў на нядзелю;

~dło przy odrachunku na każdego ... — пры разліку на кожнага выпала ...

II зак.

адкарміць; адпасвіць, выпасвіць

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)