афарбо́ўка ж.

1. (дзеянне) Färbung f -, Färben n -s; Strichen n -s, nstreichen n -s (сцяны і г. д.);

афарбо́ўка распыле́ннем Frbspritzen n -s;

2. (колер) Frbe f -, -n, Ton m -(e)s, Töne;

3. (асаблівы сэнс) Färbung f -, Nuance [´nўã:sə] f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

наве́дванне

1. (дзеянне) Besch m -(e)s, -e; Hospitatin f - (урока, заняткаў);

2. (у дачыненні да колькасці наведвальнікаў) Bescherzahl f -, -en; Tilnehmerzahl f; Besch m, nwesenheit f - (у школе, ВНУ і г. д.);

журна́л наве́двання (напр. у школе) nwesenheitsbuch n -(e)s, -bücher

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

про́ба ж.

1. (узор) Prbe f -, -n; Mster n -s, - (тавару);

2. (утрыманне металу) Fingehalt m -(e)s, Münzprobe f -, -n;

зо́лата 56-ай про́бы 56 gestmpeltes Gold, 14-karätiges Gold;

3. разм. (дзеянне) Versch m -(e)s, -e, Prbe f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

раздзе́л м.

1. (дзеянне) Tilung f -, -en, ufteilung f;

раздзе́л на дзве ча́сткі Zwiteilung f;

раздзе́л маёмасці die ufteilung des Bestzes, Vermögensteilung f;

2. (у кнізе і г. д.) Teil m -s, -e, bschnitt m -(e)s, -e; Rubrk f -, -en (у часопісе)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

стры́жка ж.

1. (дзеянне) Harschneiden n -s, - (валасоў); Schur f -, -en (авечак); Beschniden n -s, - (дрэваў);

2. (пры чос ка) Harschnitt m -(e)s, -e, Frisr f -, -en;

стры́жка пад чуб [пад во́ жык] Bürstenfrisur f;

каро́ткая стры́жка (у жанчыны) Krz haar fri sur f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

ver=

неаддз. дзеясл. прыстаўка, указвае на:

1) паступовае спыненне дзеяння або стану: verblühen адцвіта́ць

2) няўдалы вынік дзеяння: verslzen перасалі́ць

3) дзеянне, супрацьлеглае значэнню бяспрэфікснага дзеяслова: verchten пагарджа́ць

4) змяненне месцазнаходжання або стану рэчы: verlgern перамяшча́ць, пераво́дзіць; verbssern папраўля́ць, паляпша́ць

5) аддаленне: verrisen ад’язджа́ць, выязджа́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

гудзе́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. гусці і гудзець, а таксама гукі гэтага дзеяння. Рыгор адхіліўся ад акна; разам з гэтым змоўкла гудзенне аэраплана. Гартны. Раптам да вёскі пачалі далятаць нейкія нячутныя дагэтуль гукі, — ні то гудзенне жука, ні то малатарні. Чарот.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гуля́нне, ‑я, н.

1. Дзеянне паводле дзеясл. гуляць (у 1, 2, 4, 5 і 6 знач.).

2. Забавы, танцы, звычайна пад адкрытым небам. Масавае гулянне. □ З вуліцы праз адчыненую фортку ўліваліся ледзь чутныя гукі музыкі — гэта ў парку ўсё яшчэ ішло гулянне. Хадкевіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гурча́нне, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. гурчаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. З-за Нёмана даносілася глухое гурчанне далёкага грому. Колас. Пад вокнамі звінеў ручай. Калі было адчынена акно, Федзя чуў яго гурчанне, такое мяккае, лагоднае, падобнае на мурлыканне кошкі. Хомчанка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ашука́нства, ‑а, н.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. ашукваць — ашукаць.

2. Падман, шальмоўства, махлярства, жульніцтва. Горш за ўсё.. [Васіль Паўловіч] ненавідзіць людзей, схільных да якіх-небудзь махінацый, ашуканства. Кулакоўскі. [Дзяк:] — Я выракаюся рэлігіі, яшчэ раз пацвярджаючы, што яна з’яўляецца ашуканствам і дурманам для народа. Чорны.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)