БІЯКІРАВА́ННЕ,

спосаб кіравання механізмамі, прыладамі і прыстасаваннямі, пры якім у якасці кіроўных сігналаў выкарыстоўваюцца розныя праяўленні жыццядзейнасці арганізма чалавека (часам паняцце біякіравання пашыраецца і на інш. жывыя сістэмы). Для біякіравання могуць выкарыстоўвацца біяпатэнцыялы, гукі, што суправаджаюць працэс дыхання і работу сэрца, ваганні т-ры цела і інш. Найб. пашыраны сістэмы з біяэлектрычным кіраваннем, у якіх біяпатэнцыялы, што генерыруюцца галаўным мозгам, сардэчнай і шкілетнымі мышцамі, нервамі, узмацняюцца і пераўтвараюцца ў іншыя сігналы для ўздзеяння на кіроўны аб’ект.

Сістэмы біякіравання выкарыстоўваюцца ў тэхніцы (напр., для кіравання маніпулятарам, лятальным апаратам, калі на пілота ўздзейнічаюць моцныя перагрузкі і рухі яго абцяжараны). Асабліва пашыраны ў медыцыне, напр., біяпатэнцыялы галаўнога мозга служаць для кантролю глыбіні наркозу ў час хірург. аперацый. Біякіраванні з выкарыстаннем біяпатэнцыялаў сэрца ўжываюцца ў дыягнастычных прыладах, якія забяспечваюць уключэнне сігналізацыі і рэгістравальнай апаратуры (напр., пры парушэннях сардэчнага рытму) і ў мед. прыладах для аўтам. падтрымання функцый арганізма (напр., у апаратах для штучнага кровазвароту). Значную групу прыстасаванняў з біякіраваннем складаюць актыўныя пратэзы, для кіравання якімі выкарыстоўваюцца біяпатэнцыялы, што ўзнікаюць у тканках здаровых, часткова ампутаваных ці паралізаваных канечнасцяў.

М.П.Савік.

т. 3, с. 169

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

heart

[hɑ:rt]

n.

1) сэ́рца n., fig. душа́ f.

She has a kind heart — Яна́ ма́е до́брае сэ́рца

His heart sank — У яго́ сэ́рца заме́рла

to give one’s heart — адда́ць сэ́рца, палюбі́ць каго́-што

2) адва́га, му́жнасьць f., запа́л -у m.

to lose heart — па́даць ду́хам

3) сярэ́дняя ча́стка, сярэ́дзіна f.

heart of the forest — не́тры ле́су

heart of oak — стры́жань ду́ба

4) су́тнасьць f.

the very heart of the matter — са́мая су́тнасьць спра́вы

5) чы́рвы (у ка́ртах)

- at heart

- from one’s heart

- have one's heart in one’s mouth

- have one's heart in one’s boots

- heart and soul

- near to one’s heart

- take heart

- take to heart

- to one's heart’s content

- with all one’s heart

- by heart

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

Herz n -ens, -en

1) сэ́рца;

mtten ins ~ trffen* папа́сці ў са́мае сэ́рца

2) асяродак, цэнтр

3) сэ́рца, душа́;

von gnzem ~en ад усяго́ [шчы́рага] сэ́рца;

das liegt mir sehr am ~en гэ́та мне ве́льмі ва́жна;

Hand aufs ~! (пакладзі́) руку́ на сэ́рца!;

j-n auf ~ und Neren prüfen даскана́ла праве́рыць каго́-н.;

aus tefstem ~en з глыбіні́ душы́;

es ist mir schwer ums ~ у мяне́ ця́жка на душы́;

mir wrde leicht ums ~ у мяне́ адлягло́ ад сэ́рца;

es war mir aus dem ~en gesprchen гэ́та мне было́ па душы́;

sein ~ usschütten раскрыва́ць душу́;

sich (D) sein ~ fssen набра́цца сме́ласці;

er hat das ~ auf dem rchten Fleck ён сапра́ўдны [надзе́йны] чалаве́к;

sinem ~en Luft mchen вы́казаць усё, што набале́ла;

sie sind ein ~ und ine Sele яны́ жыву́ць душа́ ў душу́

4) карт. чы́рва

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

акалі́чны, ‑ая, ‑ае.

Уст. паэт. Тое, што і навакольны. Акалічны народ гуслі знаў гусляра: Песня-дума за сэрца хапала. Купала. Святочны трэба было выбраць дзень, Каб на аблаву з акалічных сёл Магло сыйсціся як найбольш, людзей. Танк.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

аму́р, ‑а, м.

У рымскай міфалогіі — бог кахання, якога малявалі ў выглядзе малога хлопчыка з лукам і стрэламі. [Лукавіцын] умеў трымаць сэрца сваё на аброці, прыкрываючы яго ў патрэбныя моманты панцырам практычнага розуму ад небяспечных стрэл амура. Крапіва.

[Фр. Amour — ад лац. Amor.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

гусля́р, ‑а; мн. гусляра, ‑оў; м.

Музыкант, які іграе на гуслях, а таксама пясняр, які спявае пад звон гусляў. Акалічны народ гуслі знаў гусляра, Песня-дума за сэрца хапала. Купала. Дружна маладзіцы Песні запяваюць, Гусляры іграюць. Пушча.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыспе́шаны, ‑ая, ‑ае.

1. Дзеепрым. зал. пр. ад прыспешыць.

2. у знач. прым. Больш хуткі, таропкі, чым звычайна. Вісарыён пачуў прыспешаныя крокі. Самуйлёнак. Трывожны і радасны стук «тэлеграфа» перадаваў толькі прыспешанае, з перабоямі, біццё Паўлавага сэрца. Брыль.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

неаддзе́льны, ‑ая, ‑ае.

Такі, якога нельга аддзяліць ад другога. Лабановіч-чалавек і Лабановіч-настаўнік неаддзельны, як і неаддзельны ў ім сэрца і кроў, нервы і рух. Перкін. Камбінат стаў для сотняў крушынцаў неаддзельным ад іхняга жыцця. Мікуліч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

skruszyć

зак.

1. змякчыць, памякчыць;

skruszyć serce — змякчыць сэрца;

2. скрышыць, раздрабіць;

skruszyć pęta — разбіць аковы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

pukać

puka|ć

незак. стукаць;

serce pukać — сэрца б’ецца;

~ć do drzwi — стукаць (грукаць) у дзверы

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)