звяда́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. звядаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маўча́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. маўчаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мле́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. млець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

многасяме́йнасць, ‑і, ж.

Стан многасямейнага; наяўнасць вялікай сям’і.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нагрэ́тасць, ‑і, ж.

Стан нагрэтага (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

наздрава́тасць, ‑і, ж.

Уласцівасць і стан наздраватага; порыстасць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

напаўдрымо́тны, ‑ая, ‑ае.

Блізкі да дрымотнага. Напаўдрымотны стан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недалу́жнасць, ‑і, ж.

Разм. Уласцівасць і стан недалужнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недамага́нне, ‑я, н.

Хваравіты стан; нездароўе. Агульнае недамаганне.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

незаве́ршанасць, ‑і, ж.

Стан незавершанага; незакончанасць. Незавершанасць праекта.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)