Спец. Які прызначаецца, служыць для шнуравання. Шнуравальная машына.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
электрарухаві́к, ‑а, м.
Электрычная машына, якая пераўтварае электрычную энергію ў механічную.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
АЎТАДЫСПЕ́ТЧАР (ад аўта... + англ. dispatcher адпраўшчык),
комплексная сістэма (клас сістэм «Чалавек—машына»), якая аўтаматычна (поўнасцю або часткова) выконвае функцыі дыспетчара. У склад аўтадыспетчара ўваходзяць кіравальная выліч.машына і сродкі сувязі дыспетчара з машынай і кіроўным аб’ектам. Задача аўтадыспетчара: збор і апрацоўка інфармацыі пра ход тэхнал. працэсу; выбар аптымальнага рэжыму працэсу з магчымых варыянтаў; выдача камандаў, каб рэалізаваць аптымальны рэжым. Найпрасцейшы аўтадыспетчар збірае і рэгіструе інфармацыю, неабходную ў аператыўнай рабоце дыспетчара. Выкарыстоўваюць у энергетыцы, сістэмах сувязі, на транспарце, металургічных і хім. прадпрыемствах і інш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
брукава́нка, ‑і, ДМ ‑нцы; Рмн. ‑нак; ж.
Разм. Брукаваная дарога, шаша. Калі наша машына звярнула з брэсцкага асфальту і пайшла ўздзенскай брукаванкай, мне чамусьці захацелася, каб машына ішла як найпавальней.Сабаленка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
Mánnschaftswagenm -s, -
1) паліцэ́йская машы́на; вайск. бронетранспарцёр
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
вы́каціцца, -качуся, -кацішся, -каціцца; зак.
1. Коцячыся, выйсці, выпасці адкуль-н.
Мяч выкаціўся на дарогу.
2. Тое, што і выкаціць (у 2 знач.; разм.).
З-за павароту выкацілася машына.
|| незак.выко́чвацца, -аюся, -аешся, -аецца.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
froterka
ж.
1. палацёр (машына);
2. націранне падлогі
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
dźwigarka
ж. пад’ёмны кран; грузапад’ёмная машына; лябёдка; дамкрат
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
radiowóz, ~ozu
radiow|óz
м.машына з радыёўстаноўкай
Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)
car[kɑ:]n.
1. (легкавы́) аўтамабі́ль; (аўта)машы́на
2.AmE ваго́н;
a dining car ваго́н-рэстара́н
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)