бры́дкасць, ‑і. ж.

Уласцівасць брыдкага. З-за пуні прагучаў прарэзлівы свіст, а за ім паляцелі ліпкія сваёй брыдкасцю абразлівыя словы... Галавач. // Нізкі, подлы, ганебны ўчынак. Другі, каб у дастатку жыць. Гатовы брыдкасць хоць каму зрабіць. Корбан.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

хларафі́лавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае адносіны да хларафілу. Носьбітам зялёнага колеру раслін з’яўляюцца хларафілавыя зерні. «Беларусь». Кісліца прывыкла жыць у зацененым лесе. Таму, трапляючы пад уздзеянне прамых сонечных прамянёў, хларафілавыя зерні перамяшчаюцца да сценак клетак. Гавеман.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

Exíl n -s, -e

1) выгна́нне, вы́сылка

2) ме́сца вы́сылкі;

im ~ lében жыць у выгна́нні

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Zéitliche:

das ~ ségnen эўф. наказа́ць до́ўга жыць;

den Weg des ~n géhen* эўф. паме́рці, скана́ць

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

comfort​1 [ˈkʌmfət] n.

1. камфо́рт, уту́льнасць;

live in comfort жыць у камфо́рце

2. pl. comforts выго́ды;

home comforts бытавы́я выго́ды

3. суцяшэ́нне, падтры́мка;

words of comfort сло́вы суцяшэ́ння

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

reside

[rɪˈzaɪd]

v.i.

1) жыць, пражыва́ць

2) (in) быць, паляга́ць

Her charm resides in her happy smile — Е́йны чар у е́йнай шчасьлі́вай усьме́шцы

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

ба́цькаў отцо́вский, отцо́в; отца́;

б. дом — отцо́вский (отцо́в) дом; дом отца́;

◊ за ~кавай галаво́й (жыць) — за роди́тельской спино́й (жить);

на ~кавым ка́рку — на отцо́вской ше́е

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

хо́раша нареч.

1. разг. краси́во;

2. безл., в знач. сказ. хорошо́, прекра́сно, сла́вно;

як х. жыць на све́це! — как хорошо́ (прекра́сно, сла́вно) жить на све́те!

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

zéhren vi

1) (von D) харчава́цца, сілкава́цца (чым-н.); жыць (з чаго-н.); расхо́даваць (што-н.);

von den álten Vórräten ~ жыць стары́мі запа́самі;

von Erínnerungen ~ жыць успамі́намі

2) (an D) падто́чваць (каго-н., што-н.);

das Fíeber zehrt гара́чка знясі́львае

3) (von D) расхо́даваць, выдатко́ўваць (што-н.);

vom Kapitál ~ (патро́ху) расхо́даваць свой капіта́л

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Сялі́ць ’уладкоўваць на незаселеных месцах, пасяляць’ (ТСБМ, Ласт.), сялі́цца ’пасяляцца’ (ТСБМ, Некр. і Байк., Касп., Сержп. Прымхі). Укр. сели́ти, рус. сели́ть, чэш. sídliti ’жыць, пражываць, знаходзіцца’, славац. sídliť ’насяляць’, серб.-харв. сѐлити ’высяляцца, выязджаць’, славен. selíti ’сяліць’, балг. посе́лвам ’тс’, макед. сели ’перасяляць’. Прасл. *sedliti, дэнамінатыў ад сяло, гл. (Бязлай, 3, 226).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)