хмы́канне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. хмыкаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. Дрозд хмыкнуў, і хлопчыкі гэта хмыканне зразумелі па-свойму: «Чытаеш? Пабачым, як ты ўмееш чысціць зброю». Хомчанка. Лялькевіча абурыла гэтае хмыканне і гэтае недарэчнае слова. Шамякін.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

чвя́канне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. чвякаць, а таксама гукі гэтага дзеяння. Зрэдку чулася невыразнае мармытанне, соннае чвяканне губамі. Крапіва. Здалёку пачулася нейкае няроўнае чвяканне, быццам нехта цяжкі і нязграбны прабіраецца па багністай і гразкай глебе. В. Вольскі.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шкра́банне, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле дзеясл. шкрабаць (у 1, 2 знач.), а таксама гукі гэтага дзеяння. Без стуку, нават без шкрабання адчынілася першая палавіна філёнчатых дзвярэй кабінета. Сабаленка. Раптам праз усе гэтыя гукі.. [Міхал Плышэўскі] пачуў шкрабанне каля дзвярэй на ганку. Чарнышэвіч.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

штрыхо́ўка, ‑і, ДМ ‑хоўцы, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. штрыхаваць.

2. Штрыхі, нанесеныя на што‑н.; заштрыхаванае месца. // Спосаб выканання мастацкіх твораў (звычайна малюнкаў). Нязначная частка прац [Філіповіча] намалявана адным контурам або суцэльнай штрыхоўкай тушшу без ужывання колеру. Шматаў.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

яда́, ‑ы, ДМ ядзе, ж.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. есці.

2. Тое, што ядуць і п’юць; ежа. Застаўляе [пан] стол дубовы Сытаю ядою, Мёд, віно ў жбанах б’е пенай, Як бы мора тое. Купала. Хлеб ды вада — маладзецкая яда. Прыказка.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

стры́жка ж.

1. (дзеянне) Háarschneiden n -s, - (валасоў); Schur f -, -en (авечак); Beschnéiden n -s, - (дрэваў);

2. (пры чос ка) Háarschnitt m -(e)s, -e, Frisúr f -, -en;

стры́жка пад чуб [пад во́ жык] Bürstenfrisur f;

каро́ткая стры́жка (у жанчыны) Kúrz haar fri sur f

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

выпрацо́ўка ж.

1. (дзеянне) Hérstellung f - (вытворчасць); Áusarbeitung f -, -en (распрацоўка);

выпрацо́ўка электраэне́ргіі Strómerzeugung f -;

выпрацо́ўка законапрае́кта Áusarbeitung éiner Gesétzvorlage [éines Gesétzentwurfs];

2. (тое, што выпрацавана) Produktiónsmenge f -, -n, Produktión f -, -en, Áusstoß m -es, -stöße;

дзённая выпрацо́ўка Tágesleistung f -, -en;

рэко́рдная выпрацо́ўка Spítzenleistung f -

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

раздзе́л м.

1. (дзеянне) Téilung f -, -en, Áufteilung f;

раздзе́л на дзве ча́сткі Zwéiteilung f;

раздзе́л маёмасці die Áufteilung des Besítzes, Vermögensteilung f;

2. (у кнізе і г. д.) Teil m -s, -e, Ábschnitt m -(e)s, -e; Rubrík f -, -en (у часопісе)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

про́ба ж.

1. (узор) Próbe f -, -n; Múster n -s, - (тавару);

2. (утрыманне металу) Féingehalt m -(e)s, Münzprobe f -, -n;

зо́лата 56-ай про́бы 56 gestémpeltes Gold, 14-karätiges Gold;

3. разм. (дзеянне) Versúch m -(e)s, -e, Próbe f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

афарбо́ўка ж.

1. (дзеянне) Färbung f -, Färben n -s; Stréichen n -s, Ánstreichen n -s (сцяны і г. д.);

афарбо́ўка распыле́ннем Fárbspritzen n -s;

2. (колер) Fárbe f -, -n, Ton m -(e)s, Töne;

3. (асаблівы сэнс) Färbung f -, Nuance [´nўã:sə] f -, -n

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)