арда́лія, ‑і;
Спосаб, якім вызначалі ў сярэднія вякі вінаватасць ці невінаватасць абвінавачанага
[Лац. ordalia.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
арда́лія, ‑і;
Спосаб, якім вызначалі ў сярэднія вякі вінаватасць ці невінаватасць абвінавачанага
[Лац. ordalia.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абвечарэ́ць, ‑эе;
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэфра́кцыя, ‑і,
Пераламленне светлавых прамянёў, калі яны праходзяць
[Лац. refractio.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
самаскі́д, ‑а,
Тое, што і самазвал.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
благачы́нны, ‑ага,
Служыцель культу, што кіруе цэрквамі некалькіх парафіі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бледнава́ты, ‑ая, ‑ае.
Крыху, злёгку бледны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ды́ля, ‑і,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
пляшы́вы, ‑ая, ‑ае.
З плешам, аблыселы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прала́з, ‑у,
Адтуліна, вузкі праход,
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сле́сарскі, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да слесара.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)