Versámmlung
éine ~ (áb)hálten
in [auf] der ~ spréchen
éine órdentliche [áußerordentliche] ~ чарго́вы [нечарго́вы, надзвыча́йны] сход
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
Versámmlung
éine ~ (áb)hálten
in [auf] der ~ spréchen
éine órdentliche [áußerordentliche] ~ чарго́вы [нечарго́вы, надзвыча́йны] сход
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
poll
1) галасава́ньне
2) агу́льная ко́лькасьць галасо́ў
3) сьпіс вы́барцаў
4) дасьле́даваньне грама́дзкай ду́мкі
2.v.
1) атрыма́ць ко́лькасьць галасо́ў
2) галасава́ць; рэгістрава́ць галасы́
3)
•
- polls
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
splendid
1. пы́шны, бага́ты, раско́шны;
a splendid palace раско́шны пала́ц;
a splendid gift шчо́дры падару́нак;
a splendid sight ве́лічнае відо́вішча
2.
a splendid talent бліску́чы та́лент;
a splendid idea цудо́ўная ідэ́я;
have a splendid time цудо́ўна
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
засяда́ць 1, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
Сабраўшыся, рашаць якія‑н. пытанні;
засяда́ць 2, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1.
2. Урачыста сядзець па пачэсным месцы.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ізаля́тар, ‑а,
1. Рэчыва, якое не
2. Дэталь для замацавання і ізаляцыі праваднікоў.
3. Асобнае, спецыяльна прыстасаванае памяшканне (у бальніцах, санаторыях і пад.) для хворых з нераспазнанымі або заразнымі хваробамі.
4. Камера для аднаго чалавека ў турме.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
абрэ́з, ‑а,
1. Вінтоўка з укарочаным, абрэзаным ствалом.
2. Абрэзаны край, беражок.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
банкетава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе;
1. Удзельнічаць у банкеце;
2. Тое, што і баляваць (у 2 знач.).
3. Тое, што і баляваць (у 3 знач.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
рэпеці́раваць, ‑рую, ‑руеш, ‑руе;
1. і
2. Займаючыся з кім‑н. дадаткова, дапамагаць засвоіць неабходныя веды.
[Ням. repetieren.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
страхава́ць, страхую, страхуеш, страхуе;
1.
2.
3.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
шарж, ‑у,
1. Сатырычная або гумарыстычная манера адлюстравання каго‑, чаго‑н., пры якой захоўваецца знешняе падабенства, але карыкатурна перабольшаны і падкрэслены найбольш характэрныя рысы.
2. Малюнак, партрэт, выкананы ў такой манеры.
3.
•••
[Фр. charge.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)