Спец. Састаў, якім пакрываюць вырабы з дрэва і гіпсу перад залачэннем.
[Фр. poliment.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
без’..., прыстаўка (гл. без...).
Ужываецца замест «без...» перад ётавымі галоснымі: «е», «ё», «ю», «я», напрыклад: без’языкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перадпасяўны́, ‑ая, ‑ое.
Які бывае перад сяўбою, папярэднічае сяўбе. Перадпасяўная культывацыя. Перадпасяўная апрацоўка насення. Перадпасяўны перыяд.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перадпо́лле, ‑я, н.
Спец. Паласа ўмацаванняў перад галоўнай пазіцыяй абароны пры адсутнасці непасрэднага кантакту з праціўнікам.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перадпускавы́, ‑ая, ‑ое.
Які бывае перад пускам, папярэднічае пуску якога‑н. прадпрыемства. Перадпускавы перыяд. Перадпускавыя дні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
перадсвято́чны, ‑ая, ‑ае.
Які бывае перад святам, папярэднічае святу. Перадсвяточны настрой. Перадсвяточная працоўная вахта. Перадсвяточныя дні.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прасцэ́ніум, ‑а, м.
Спец. Частка сцэны перад заслонай. На прасцэніум выходзіць акцёр.. і спявае песні.«Маладосць».
[Лац. proscenium.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
андрафо́бія
(ад гр. aner, andros = мужчына + phobos = страх)
нянавісць да мужчын, страх перад мужчынамі.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
лаке́й
(фр. laquais)
1) слуга;
2) перан. асоба, якая падхалімнічае, выслужваецца перад кім-н.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
ВАСІ́ЛЬЕЎ (Фёдар Аляксандравіч) (22.2.1850, г. Гатчына Ленінградскай вобл. — 6.10.1873),
рускі жывапісец-пейзажыст. Вучыўся ў Пецярбургу ў Рысавальнай школе Т-ва заахвочвання мастакоў (1866—67), у АМ (1871), зазнаў уплыў І.Шышкіна, быў блізкі да І.М.Крамскога. Ужо ў ранніх пейзажах, напісаных насычанымі фарбамі, адухоўленых і рамантычна ўзнёслых, вобразы рус. прыроды паэтычныя і глыбокія («Перад навальніцай», 1868—69, і інш.). Вынікам сумеснай паездкі на Волгу з І.Рэпіным (1870) сталі малюнкі і жывапісныя творы («Від на Волзе. Баржы»). Найб. значныя яго пейзажы («Адліга», 1871, «Мокры луг», 1872) маюць эпічны і велічны характар («У крымскіх гарах», 1873). У Нац.маст. музеі Беларусі карціны Васільева «Пейзаж» (1869), «Крым» і «Перад навальніцай» (абедзве 1873).
