return
варо́чацца, вярта́цца
1) варо́чаць, вярта́ць, адсыла́ць наза́д, аддава́ць наза́д (
2) дава́ць (прыбы́так)
3) афіцы́йна паведамля́ць, абвяшча́ць
4) адка́зваць
1) вярта́ньне
2) вярта́ньне
3) адпла́та
4) справазда́ча, дэкляра́цыя
5)
1) зваро́тны
2) паўто́рны
•
- a return game
- in return
- returns
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
ВЫЗВАЛЕ́НЧАЯ ВАЙНА́ ПО́ЛЬСКАГА НАРО́ДА 1939—45,
узброеная барацьба польскага народа супраць
Дзеянні польскіх узброеных сіл за мяжой у 1940—42. Да
Антыфашысцкая барацьба ў акупіраванай Польшчы ў 1939—43. Пасля акупацыі краіны зарадзіўся рух Супраціўлення, які арганізацыйна ўзмацніўся ў 1941—42; унутры руху аформіліся 2
Дзеянні польскіх узброеных сіл на франтах 2-й сусветнай вайны ў 1943—45. На Захадзе ў складзе
Літ.:
Зуев Ф.Г. Польский народ в борьбе против фашизма.
Краткая история Польши.
Заварошкін У. Монтэ-Касіна: трыумф і трагедыя //
У.Я.Калаткоў.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
тып, ‑а і ‑у,
1. ‑у. Узор, мадэль, форма з істотнымі якаснымі прыкметамі, якім адпавядае пэўная група прадметаў, з’яў.
2. ‑у.
3. ‑у. Характэрны фізічны склад, знешні выгляд чалавека, звязаны з яго этнічнай прыналежнасцю.
4. ‑у. Катэгорыя людзей, аб’яднаных супольнасцю якіх‑н. характэрных унутраных рыс, якасцей, а таксама яркі прадстаўнік гэтай катэгорыі.
5. ‑а. Мастацкі вобраз, у якім абагульнены характэрныя рысы якой‑н. групы людзей, саслоўя, класа, эпохі.
6. ‑а. Асобны чалавек, індывідуум, які вылучаецца сярод іншых характэрнымі рысамі.
7. ‑а.
8. ‑у. Від, разнавіднасць чаго‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
чарга́, ‑і,
1. Пэўны парадак, паслядоўнасць у адбыванні чаго‑н.
2. Чыё‑н. месца ў якой‑н. чарговасці, права каго‑н. дзейнічаць адпаведна чарговасці.
3. Група людзей, якія чакаюць атрымання чаго‑н. у парадку чарговасці і размяшчаюцца звычайна адзін за адным.
4. Пэўная колькасць патронаў, снарадаў, выпушчаная аўтаматычнай зброяй за адзін прыём.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
што¹, чаго́, чаму́, чым, па чым,
1.
2.
3.
4.
5.
6. адносны. Тое, што і які (у 1
7.
8.
А што — рэпліка ў
З чаго — чаму, па якой прычыне.
На што ўжо — уводзіць уступальны сказ.
Ні за што — ні ў якім разе.
Ні за што, ні пра што —
1) дарэмна;
2) без прычыны, падстаў.
Ні з чым (застацца, пайсці
Ні пры чым — не мае адносін, не вінаваты ў чым
Пры чым — у чым вінаваты, якія адносіны мае.
Ці што —
Што да чаго — у чым сутнасць, сэнс чаго
Што ж — рэпліка ў
Што за — у пытанні і вокліч: які.
Што зробіш! — рэпліка ў
Што і казаць — вядома, сапраўды.
Што рабіць! — тое, што і што зробіш.
Што там — рэпліка ў
Што ты (вы)? — выраз здзіўлення, спалоху, пярэчання.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
слу́хаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Накіроўваць увагу на якія‑н. гукі, намагацца пачуць што‑н.
2. Даследаваць шляхам выслухвання стан і работу якога‑н. унутранага органа.
3. Публічна разглядаць (якую‑н. судовую справу).
4. Вывучаць што‑н., наведваючы лекцыі, заняткі.
5. Рабіць так, як хто‑н. раіць, вучыць.
6. Слухацца каго‑н., выконваць чыю‑н. волю.
7.
8.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
спява́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1.
2.
3.
4.
5.
6.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
цвёрды, ‑ая, ‑ае.
1. Які характарызуецца стабільнасцю формы пры нармальных умовах, у адрозненне ад вадкага і газападобнага.
2. Які з цяжкасцю паддаецца сцісканню, згінанню, рэзанню і пад.;
3.
4. Устойлівы, трывалы, не хісткі.
5.
6. Добра засвоены, трывалы, грунтоўны.
7. Выразны, рэзкі (пра рысы твару).
8.
•••
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
call1
1. крык, во́кліч;
a call for help крык аб дапамо́зе;
the call of an owl крык савы́;
within call паблі́зу, по́бач, непадалёку, у ме́жах чу́тнасці
2. тэлефо́нны звано́к, вы́клік, размо́ва (па тэлефоне);
a local call мясцо́вы тэлефо́нны вы́клік;
a long-distance call міжгаро́дні тэлефо́нны вы́клік;
give
make a phone call пазвані́ць па тэлефо́не;
return
3. (кароткі) візі́т, наве́дванне; захо́д (карабля ў порт);
a courtesy call візі́т ве́тлівасці;
a place/a port of call ме́сца/порт захо́ду;
a return call візі́т у
make/pay a call on
4. патрабава́нне; по́пыт; патрэ́ба; неабхо́днасць;
money on call/money payable at/on call пазы́ка да запатрабава́ння;
no call for
♦
a close call
on call па запатрабава́нні, па вы́кліку
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
спатка́ць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае;
1. Ідучы насустрач, па дарозе сустрэць каго‑н.
2. Выйсці сустрэць, прывітаць каго‑н.; прыняць каго‑н.
3. Дачакацца пачатку, наступлення, з’яўлення і пад. чаго‑н.
4. Спасцігнуць каго‑н., надарыцца каму‑н.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)