Verbum

berühmt a славу́ты, выда́тны, знакамі́ты;

durch etw. [für etw. (A), wégen (G)] ~ sein сла́віцца (чым-н.)

Betätigung f -, -en

1) дзе́йнасць

2) удзе́л (у чым-н.)

3) прывядзе́нне ў дзе́янне, пуск (механізма)

náchweinen vi (D) пла́каць (аб кім-н., аб чым-н.), апла́кваць, шкадава́ць (каго-н., што-н.)

krank a хво́ры (an D – чым-н.);

sich ~ stéllen прыкі́нуцца хво́рым;

sich ~ láchen смяя́цца да пасіне́ння

áufsehen* vi

1) паглядзе́ць уго́ру, гля́нуць

2) (über A) нагляда́ць (за кім-н., за чым-н.)

gütlich

1. a палюбо́ўны; міравы́;

sich (D) ~ tun* це́шыцца [ласава́цца] (чым-н.)

2. adv палюбо́ўна, па-до́браму

Methóde f -, -n ме́тад;

◊

~ in etw. (A) bríngen* наве́сці пара́дак у чым-н., упара́дкаваць што-н.

frühstens, frühestens adv не ране́й як;

er wird ~ übermorgen ánkommen* ён прые́дзе не ране́й, чым пасляза́ўтра

schálten II vi (über A, mit D) распараджа́цца чым-н.;

~ und wálten распараджа́цца [гаспада́рыць] паво́дле свайго́ меркава́ння

séufzen vi уздыха́ць;

nach j-m, nach etw. (D) ~ уздыха́ць па кім-н., па чым-н.