абяско́леранне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. абясколерыцца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абяссі́ленне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. абяссіліць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

агрубе́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. агрубець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

састарэ́ласць, ‑і, ж.

Стан састарэлага (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

бро́сненне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. броснець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вар’яце́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. вар’яцець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

зады́мленасць, ‑і, ж.

Стан задымленага (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прэвалі́раванне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. прэваліраваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падле́гласць, ‑і, ж.

Кніжн. Уласцівасць і стан падлеглага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пажаўце́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. пажаўцець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)