абамле́нне, ‑я, ж.

Стан паводле знач. дзеясл. абамлець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

падле́гласць, ‑і, ж.

Кніжн. Уласцівасць і стан падлеглага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пажаўце́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. пажаўцець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пазакла́савасць, ‑і, ж.

Стан паводле знач. прым. пазакласавы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маўча́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. маўчаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мле́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. млець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

многасяме́йнасць, ‑і, ж.

Стан многасямейнага; наяўнасць вялікай сям’і.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

ко́тнасць, ‑і, ж.

Фізіялагічны стан котнай авечкі, казы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

летаргі́я, ‑і, ж.

Хваравіты стан, падобны на сон.

[Грэч. lethargia.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

недалу́жнасць, ‑і, ж.

Разм. Уласцівасць і стан недалужнага.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)