Празе́брыць, прозёбрыць ’прадраць вочы’ (петрык., Шатал.). З *празёкрыць < зекры ’вочы’ (гл.). Пераход к > б, магчыма, пад уплывам зябры або дэфармаванага празёрыць ’пачаць бачыць’ (Нас.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Развыланга́цца ’пачаць вылежвацца’ (Юрч. СНЛ). Штучнае ўтварэнне з неарганічнай (экспрэсіўнай?) назалізацыяй, на базе польск. lęgać ’лажыцца, класціся’, параўн. польск. wylegiwać, wylegiwać się ’ляжаць’, ’вылёжвацца’.

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

закурэ́ць

1. (пакрыцца сажай) rúßig wérden;

2. (пачаць курэць) ánfangen* zu rúßen [zu quálmen]

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

спачы́н, -ну м. о́тдых, поко́й;

◊ пача́ць за здаро́ўе, а ко́нчыць за с. — посл. нача́ть за здра́вие, а ко́нчить за упоко́й

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

take the air

а) вы́йсьці на сьве́жае паве́тра

б) пача́ць перадава́ць па ра́дыё

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

загаспада́рыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак.

Пачаць гаспадарыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заго́паць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Пачаць гоцаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

загу́тарыць, ‑ру, ‑рыш, ‑рыць; зак.

Пачаць гутарыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

задажджы́ць, ‑джыць; безас. зак.

Разм. Пачаць дажджыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

задзвы́нкаць, ‑аю, ‑аеш, ‑ае; зак.

Пачаць дзвынкаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)