перато́чванне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. ператочваць ​1 — ператачыць ​1.

перато́чванне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. ператочваць ​2 — ператачыць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

перачэ́сванне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перачэсваць ​1 — перачасаць ​1.

перачэ́сванне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. перачэсваць ​2 — перачасаць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

пікіро́ўка 1, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пікірава́ць.

пікіро́ўка 2, ‑і, ДМ ‑роўцы, ж.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. пікі́равацца.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прачэ́сванне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прачэсваць ​1 — прачасаць ​1.

прачэ́сванне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прачэсваць ​2 — прачасаць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыстро́йванне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыстройваць ​1 — прыстроіць ​1.

прыстро́йванне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыстройваць ​2 — прыстроіць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прыто́чванне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыточваць ​1 — прытачыць ​1.

прыто́чванне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прыточваць ​2 — прытачыць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

прытуха́нне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прытухаць ​1 — прытухнуць ​1.

прытуха́нне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. прытухаць ​2 — прытухнуць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расклада́нне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. раскладаць ​1 — раскласці ​1.

расклада́нне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. раскладаць ​2 — раскласці ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

распі́хванне 1, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. распіхваць ​1 — разапхнуць.

распі́хванне 2, ‑я н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. распіхваць ​2 — разапхаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

расплю́шчванне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расплюшчваць ​1 — расплюшчыць ​1.

расплю́шчванне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. расплюшчваць ​2 — расплюшчыць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)