тэні́т
(ад гр. tainia = стужка)
мінерал, які змяшчаецца ў жалезных метэарытах і з’яўляецца растворам нікелю ў жалезе.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фарстэры́т
(ад ням. Vorster = прозвішча нямецкага вучонага)
мінерал класа сілікатаў, празрысты, бясколерны; выкарыстоўваецца для вырабу вогнетрывалай цэглы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
фаялі́т
(ад Faial = назва вострава ў групе Азорскіх астравоў)
мінерал класа сілікатаў цёмна-жоўтага, зеленавата-чорнага колеру.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
халькапіры́т
(ад гр. chalkos = медзь + пірыт)
мінерал класа сульфідаў латунна-жоўтага колеру з металічным бляскам; медны калчадан.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
хрызако́ла
(ад хрыза- + гр. kolla = клей)
мінерал класа сілікатаў блакітнага, зялёна-сіняга колеру, разнавіднасць монтамарыланіту, медная руда.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
цынвальды́т
(ад ням. Zinnwald = назва гор)
мінерал групы слюд чорнага, зялёнага або карычневага колеру са шкляным бляскам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эле́ктрум
(лац. electrum, ад гр. elektron = янтар)
мінерал класа самародных металаў, прыродны цвёрды раствор золата і серабра.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
эпідо́т
(фр. epidote, ад гр. epidotos = прырошчаны)
мінерал класа сілікатаў зялёнага або бурага колеру; другасны каштоўны камень.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
каэсі́т
(ад англ. Coes = прозвішча амер. хіміка)
мінерал з групы кварцу, адна з найбольш шчыльных паліморфных мадыфікацый крэменязёму.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
крэнеры́т
(ад венг. Krenner = прозвішча венг. мінералога)
мінерал класа тэлурыдаў серабрыста-белага, латунна-жоўтага колеру з металічным бляскам.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)