стыха́р, ‑а, м.

Доўгае, з шырокімі рукавамі, звычайна парчовае, адзенне дзяка ў час набажэнства.

[Грэч. sticharion.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

супрацьсу́таргавы, ‑ая, ‑ае.

Які мае здольнасць папярэджваць або аслабляць сутаргі (звычайна пра лекавыя прэпараты).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

успу́чыць, ‑чыць; звычайна безас., зак., што.

Узняць пузыром, зрабіць выпуклым. Лёд успучыла на рэчцы.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

шатко́ўня, ‑і; Р мн. ‑ковень; ж.

Прыстасаванне, прылада для шаткавання (звычайна капусты). Ручная шаткоўня.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

экзадэ́рма, ‑ы, ж.

Слой клетак, які звычайна знаходзіцца непасрэдна пад эпідэрмісам у карэннях раслін.

[Грэч. éxō і dermá — скура.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

яйцанарыхто́ўка, ‑і, ДМ ‑тоўцы, ж.

Планавая або масавая нарыхтоўка птушыных, звычайна курыных яец.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

often [ˈɒfn, ˈɒftən] adv. ча́ста; шмат разо́ў

♦

as often as not/more often than not ве́льмі ча́ста, часце́й за ўсё, звыча́йна;

every so often час ад ча́су, калі́-нікалі́

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

ПААЗЕ́Р’Е,

тэрыторыя з вялікай колькасцю азёр (звычайна больш за 2%). Характарызуецца своеасаблівымі рысамі рэльефу і азёрамі аднолькавага паходжання — ледавіковага, тэрмакарставага, карставага і інш. Звычайна ў П. маляўнічыя ландшафты, якія часта вылучаюцца ў буйныя рэкрэацыйныя зоны. Пояс П. цягнецца праз Еўропу ўздоўж межаў паазерскага зледзянення, на Беларусі прадстаўлены Беларускім Паазер’ем.

т. 11, с. 460

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

далічы́цца (каго-н., чаго-н.) звычайна ўжываецца з адмоўем:

не далічы́цца nicht álle Pérsonen [Gégenstände і г. д.] entdécken [fínden*], die gezählt wérden; nicht vóllzählig sein

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

драбні́ць

1. (дзяліць на часткі) zerstückeln vt, zerkléinern vt, zerstóßen* vt; zermálmen vt;

2. (рабіць часцей, чым звычайна) tríppeln vi (s), mit kléinen Schrítten géhen* (нагамі)

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)