ака́фіст, ‑а, М ‑сце, м.
У хрысціянскай набажэнскай літаратуры — асобны від малітоўна-хвалебных песень у гонар Хрыста, багародзіцы і святых. Чытаць акафіст. □ Айцец Варлам хвіліны чхнуць не мае, — Малебны, служыць дзень у дзень, Заказы на акафісты прымае. Корбан.
[Грэч. akathistos — літаральна такі, у час якога не сядзяць.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
за́гавіны, ‑він; адз. няма.
Уст. Апошні дзень перад постам, калі веруючым дазваляецца есці скаромнае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
нажа́цца, ‑жнуся, ‑жнешся, ‑жнецца; ‑жнёмся, ‑жняцеся; зак.
Доўга пажаць; стаміцца, жнучы. Нажацца за дзень.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
назлава́цца, ‑луюся, ‑злуешся, ‑злуецца; ‑злуёмся, ‑злуяцеся; зак.
Разм. Пазлавацца многа, доўга. Назлаваўся за дзень.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напасляза́ўтра, прысл.
Праз дзень, пачынаючы ад сённяшняга. Назаўтра .. [Тварыцкі] зноў сюды прыходзіў, напаслязаўтра таксама. Чорны.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
напо́ркацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Многа, доўга папоркацца. Напоркацца за дзень у садзе.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ненармірава́ны, ‑ая, ‑ае.
Які не падлягае нарміраванню, не вызначаецца нормай, нормамі. Ненарміраваны працоўны дзень.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
прако́ўзацца, ‑аюся, ‑аешся, ‑аецца; зак.
Разм. Коўзацца некаторы час. Пракоўзацца на каньках цэлы дзень.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
працярпе́ць, ‑цярплю, ‑церпіш, ‑церпіць; зак.
Цярпліва перанесці што‑н.; перацярпець. Працярпець дзень без яды.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
ВАРУ́НА,
у стараж.-індыйскай міфалогіі бог неба і воднай стыхіі, захавальнік ісціны і справядлівасці, разам з Індрай найвялікшы з багоў ведыйскага пантэона. Варуну падуладныя неба і зямля, яго адзенне — ноч і дзень, яго вока — сонца, сам ён тысячавокі.
т. 4, с. 14
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)