га́ньбіць, -блю, -біш, -біць; незак., каго-што.
1. Зневажаць чыю-н. годнасць; няславіць.
2. Быць ганьбай для іншых, няславіць сваімі паводзінамі, учынкамі.
Сваімі паводзінамі ён г. усю сям’ю.
Праца нікога не г.
|| зак. зга́ньбіць, -блю, -біш, -біць; -блены.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
ірдзе́ць і (пасля галосных) рдзець, 1 і 2 ас. не ўжыв., -дзе́е; незак.
Рэзка вылучацца (пра што-н. чырвонае), чырванець; быць ярка-чырвоным ад чаго-н.
Ірдзеюць сцягі.
Неба ірдзее.
|| наз. ірдзе́нне і (пасля галосных) рдзе́нне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
няўва́жлівы, -ая, -ае.
1. Рассеяны, без дастатковай увагі.
Н. слухач.
2. Які не праяўляе ўвагі да каго-, чаго-н.; няветлівы.
Н. да сям’і.
3. Такі, што не можа быць прыняты да ўвагі.
Няўважлівыя прычыны.
|| наз. няўва́жлівасць, -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
суправаджа́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -а́ецца; незак., чым.
1. Адбывацца адначасова з чым-н.
Навальніца суправаджалася градам.
2. Мець сваім вынікам што-н.
Хвароба суправаджалася ўскладненнем.
3. Быць забяспечаным чым-н., дапаўняцца чым-н.
С. каментарыямі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
набрыня́ць, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ня́е; зак.
1. Павялічыцца ў аб’ёме, набраўшыся вадкасці, вільгаці.
Дзверы набрынялі.
Зямля набрыняла.
2. Быць гатовым распусціцца (пра пупышкі на дрэвах).
Пупышкі на вярбе ўжо набрынялі.
3. Апухнуць, ацячы.
Ногі набрынялі.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
узбрае́нне, -я, н.
1. гл. узброіцца, узброіць,
2. Зброя і боепрыпасы для вядзення вайны, бою.
Новыя віды ўзбраення.
Быць або знаходзіцца на ўзбраенні (пра зброю, якой аснашчаны войскі). Прыняць (узяць) на ў. (таксама перан.: актыўна выкарыстаць што-н.).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
чу́хаць, -аю, -аеш, -ае; незак., каго-што.
1. Скрэбці, драпаць, каб пазбавіцца свербу.
Ч. спіну.
2. перан. Трывожыць, турбаваць каго-н. (разм.).
◊
Чухаць патыліцу (разм.) — быць заклапочаным чым-н.
|| зак. пачу́хаць, -аю, -аеш, -ае.
|| наз. чу́ханне, -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аві́ста
(іт. a vista = пасля прад’яўлення)
надпіс на вэксалі, які сведчыць, што гэты дакумент можа быць аплачаны пасля прад’яўлення або праз пэўны тэрмін.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
му́сіць
(ст.-польск. musić, ад с.в.-ням. müesen)
1) быць абавязаным або прымушаным зрабіць што-н.;
2) мабыць, магчыма (у форме пабочнага слова).
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
КАШТО́ЎНЫЯ ПАПЕ́РЫ,
дакументы, якія даюць іх уладальніку маёмасныя правы і права на атрыманне пэўных грашовых сум, даходаў. У залежнасці ад зафіксаваных у іх правоў адрозніваюць К.п. грашовыя (аблігацыі, вэксалі, чэкі і інш.), таварныя (канасаменты, складскія пасведчанні і інш.) і тыя, што замацоўваюць права ўдзельніцтва ў якой-н. кампаніі (акцыі, сертыфікаты на акцыі і інш.). У залежнасці ад спосабу вызначэння правамоцнасці асобы вылучаюць К.п. на прад’яўніка (уласнікам К.п. прызнаецца асоба, якая валодае дакументам), імянныя (у тэксце дакумента пазначана імя ўласніка), ордэрныя (прадугледжваюць магчымасць быць перададзенымі інш. асобе праз перадатачны надпіс на абаротным боку дакумента — індасамент). К.п. могуць быць аб’ектам куплі-продажу. Афармленне і рэквізіты К.п. павінны адпавядаць вызначаным патрабаванням. Гл. таксама Дзяржаўныя каштоўныя паперы.
т. 8, с. 201
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)