афіцыя́нт, ‑а,
Работнік сталовай, рэстаране і
[Лац. officians.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
афіцыя́нт, ‑а,
Работнік сталовай, рэстаране і
[Лац. officians.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
алагі́зм, ‑у,
Што‑н. нелагічнае, несумяшчальнае з лагічным мысленнем.
[Ад грэч. a — не‑, без- і logismos — разважанне.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
антырэ́чыва, ‑а,
Форма матэрыі, процілеглая рэчыву, у якім элементарныя часцінкі маюць, у прыватнасці, процілеглы электрычны зарад (электрон — дадатны, пратон — адмоўны і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адто́ркнуць, ‑ну, ‑неш, ‑не;
Выняць, выцягнуць корак, шпунт і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
вы́садзіцца, ‑джуся, ‑дзішся, ‑дзіцца;
Сысці на зямлю (з судна, вагона, аўтамашыны і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
кансе́рвавы, ‑ая, ‑ае.
Звязаны з кансервамі, з іх прыгатаваннем.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
карбару́нд, ‑у,
Злучэнне крэмнію з вугляродам — вельмі цвёрдае крышталічнае рэчыва, якое прымяняецца для шліфоўкі сталі, вырабу вогнетрывалых матэрыялаў і
[Ад лац. carbo — вугаль і ням. rund — круглы.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
зя́бліва, ‑а,
Асенняе ўзворванне поля, а таксама поле, узаранае з восені
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
каардына́цыя, ‑і,
1.
2. Мэтазгодная адпаведнасць, узгодненасць (дзеянняў, учынкаў і
[Лац. coordinatio.]
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
бліндзі́раваны, ‑ая, ‑ае.
1.
2.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)