звяда́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. звядаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маўча́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. маўчаць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

мле́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. млець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

многасяме́йнасць, ‑і, ж.

Стан многасямейнага; наяўнасць вялікай сям’і.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

нагрэ́тасць, ‑і, ж.

Стан нагрэтага (у 2 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

галадава́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. галадаваць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апусто́шанне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. апустошыць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

апярэ́джанне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. апярэдзіць.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

арагаве́нне, ‑я, н.

Стан паводле знач. дзеясл. арагавець.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

астэні́я, ‑і, ж.

Стан агульнай слабасці арганізма; бяссілле.

[Ад грэч. astheneia.]

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)