Віншавальнік ’той, хто віншуе’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
Віншавальнік ’той, хто віншуе’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
фонI
све́тлый фон све́тлы фон;
выделя́ться на фо́не вылуча́цца на фо́не;
служи́ть фо́ном
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
павеліча́льны, -ая, -ае.
1. Які
2. У граматыцы: звязаны з утварэннем назоўнікаў і прыметнікаў, якія абазначаюць большы памер прадмета ці большую ступень якасці, а таксама эмацыянальныя адносіны (
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
дубль, -я,
1. Паўторная здымка эпізоду ў фільме.
2. У спорце: другая, дубліруючая каманда спартыўнага калектыву, якая
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аднапалча́нін, -а,
Той, хто
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
стая́к, -а́,
1. Вертыкальны брус, які
2. У будынках: цагляны слуп з комінам ад столі да страхі.
||
||
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Лубуя́тнік ’ліпавыя палкі, з якіх абадрана кара’ (
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
адрэналі́н, ‑у,
Рэчыва, якое выдзяляецца надныркавымі залозамі або вырабляецца сінтэтычна і
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
адса́дачны, ‑ая, ‑ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
апіло́вачны, ‑ая, ‑ае.
Які мае адносіны да апілоўкі.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)