дыгра́ф

(ад ды- + -граф)

пісьмовы знак з дзвюх літар, які ўжываецца для перадачы на пісьме пэўнага гуку.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дые́з

(фр. diese, ад гр. diesis = паўтон)

нотны знак, які абазначае павышэнне ноты на паўтона (параўн. бемоль).

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

бека́р

(фр. bécarre)

нотны знак, які адмяняе дзеянне папярэдняга дыеза ці бемоля і аднаўляе асноўнае значэнне ноты.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

аку́т

(лац. acutus = востры)

узыходны націск у старажытнагрэчаскай, сербскай і іншых мовах, а таксама знак гэтага націску.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

пара́граф

(лац. paragraphus, ад гр. paragraphos)

частка тэксту ўнутры раздзела, пазначаная знакам §, а таксама сам гэты знак.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сігні́фіка

(ад лац. significare = падаваць знак)

кірунак тэарэтычнага мовазнаўства, заснаваны на разглядзе любых моў як знакавых сістэм.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

сыгне́т

(с.-лац. signetum)

1) пярсцёнак з пячаткай;

2) друкарскі або выдавецкі знак на тытульным лісце кнігі.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

indentation

[,ɪndenˈteɪʃən]

n.

1) вы́емка f., знак -у m., засе́чка, зару́бка f.

2) абза́ц -у m.

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

conventional

[kənˈvenʃənəl]

adj.

1) звыча́йны, агу́льнапрыня́ты

2) умо́ўны

conventional sign — умо́ўны знак

3) традыцы́йны

4) станда́ртны

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

asterisk

[ˈæstərɪsk]

1.

n.

зо́рачка f., знак зно́скі (у дру́ку ці пісьме́)

2.

v.t.

пазнача́ць зо́рачкай

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)