Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)
порт1, ‑а, М порце, м.
Спецыяльна прыстасаванае месца для стаянкі, пагрузкі, разгрузкі і рамонту суднаў. Хутка з-за гары, што ўзвышалася на левым беразе над самай вадой, вынырнуў вялікі порт і горад.Шамякін.Я бачыў не раз, як буруны ўставалі І з мора спяшаліся ў порт караблі.Лужанін.// Прыморскі горад з такім спецыяльна прыстасаваным месцам для стаянкі, пагрузкі, разгрузкі і рамонту караблёў. Велізарныя порты, такія, як Адэса і Марыупаль, маюць сувязь з усімі краінамі свету.«Беларусь».
[Фр. port.]
порт2, ‑у, м.
Льняная або баваўняная тканіна. Кашуля шырокая з порту, Лапці з пяньковых абор, У шапцы салдацкай падзёртай Ходзіць па вёсцы Прахор.Танк.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
МО́РСБІ,
горад, сталіца дзяржавы Папуа—Новая Гвінея, гл.Порт-Морсбі.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
пабраці́мм.:
мы з ім пабраці́мыразм. wir sind dícke Fréunde, wir sind Búsenfreunde;
го́рад-пабраці́м Pártnerstadt f -, -städte
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
Сан-Францы́сканескл.м.
1. San Francísco [-´ʦıs-] i [-´sıs-] n -s (горад)
2. San Francísco Ríver [-v-] m - i -s (рака)
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)
пры́гарад
1. Гарадское прадмесце (БРС).
2. Абгароджанае месца для жывёлы ў полі або ў лесе (Светл.).
3. Малы горад, які прыпісаны да вялікага (Нас. АУ).
Беларускія геаграфічныя назвы. Тапаграфія. Гідралогія. (І. Яшкін, 1971, правапіс да 2008 г.)
unearth
[ʌnˈɜ:rӨ]
v.t.
1) раско́пваць, адкапа́ць
to unearth a buried city — раскапа́ць засы́паны го́рад
2) Figur. раскрыва́ць, даво́дзіць да ве́дама
to unearth a plot — раскры́ць змо́ву
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
uptown
1.[ʌpˈtaʊn]
adv.
на ўскра́іне го́раду; на ўскра́іну го́раду
2.
n.
ве́рхняе ме́ста, ве́рхні го́рад
3.[ˈʌptaʊn]
adj.
ускра́інны
an uptown store — кра́ма на ўскра́іне го́раду
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
АКВІ́НК (Aguincum),
горад рымскіх часоў (каля 10 да н.э. — 409 н.э.), з 107 н.э. — гал.горадрым. правінцыі Ніжняя Панонія. Руіны Аквінка знаходзяцца каля Будапешта. Раскопкі вядуцца з 1775. Аквінк складаўся з паселішча мясц. племя эравіскаў, рым. ўмацаванага лагера, ваен. ці лагернага горада і цывільнага горада. У час раскопак выяўлены рамесныя кварталы, амфітэатр, абарончыя сцены, водаправод, палац намесніка Ніжняй Паноніі і інш.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
ГА́ЙНАЎКА (Hajnówka),
горад у Польшчы, у Беластоцкім ваяв., каля зах. ускраіны Белавежскай пушчы. Вядома з 18 ст., горад з 1951. 21 тыс.ж. (1993), палякі і беларусы. Вузел чыгунак і аўтадарог. Цэнтр дрэваапр. і мэблевай прам-сці. Вытв-сць каніфолі, шкіпінару і інш. рэчываў. Машынабудаванне (машыны для дрэваапрацоўкі). Адзін з цэнтраў бел. культуры ў Польшчы. Гайнаўскі музей помнікаў беларускай культуры.