смыле́ць несов., разг.

1. (о болезненном ощущении) са́днить; жечь;

я́ць ра́ны — са́днят ра́ны;

сэ́рцаі́ць ад кры́ўды — се́рдце жжёт оби́да;

2. тлеть

Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)

гарну́ць

1. (выграбаць) heruskratzen vt, herusscharren vt; zusmmenscharren vt (у адно месца);

2. (туліць да сябе) drücken vt;

гарну́ць да сэ́рца ans Herz drücken

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

кро́іць

1. кравец. zschneiden* vt;

2. (адразаць) (хлеб) (b)schniden* vt;

3. перан. zerrißen* vt;

гэ́та мне кро́іць сэ́рца das zerrißt [bricht] mir das Herz

Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс) 

thump2 [θʌmp] v.

1. сту́каць, мо́цна біць; бі́цца;

My heart was thumping wildly. Маё сэрца цяжка білася.

2. ця́жка, з шу́мам ру́хацца; гру́каць;

He thumped up the stairs. Ён з шумам падымаўся па сходах.

Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)

podszept, ~u

м.

1. нашэптванне; нагаворванне;

2. перан. унутраны голас;

podszept serca — голас сэрца

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

krajać się

kraj|ać się

незак. рэзацца;

serce się ~e — сэрца разрываецца (абліваецца крывёю)

Польска-беларускі слоўнік (Я. Волкава, В. Авілава, 2004, правапіс да 2008 г.)

beating

[ˈbi:tɪŋ]

n.

1) біцьцё n., лупцо́ўка f.

2) разгро́м -у m.

3) біцьцё n. (сэ́рца)

4) лапата́ньне (кры́ламі)

- take a beating

Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс) 

БЯЛО́Ў (Аляксандр Аляксандравіч) (11.1.1921, Масква — 23.3.1985),

бел. акцёр. Засл. арт. Беларусі (1977). Сцэн. творчасць пачаў у самадзейнасці. З 1965 у Дзярж. рускім драм. т-ры Беларусі. Характарны акцёр. Сярод роляў: Кураслепаў («Гарачае сэрца» А.​Астроўскага), Андрэй Размётнаў («Узнятая цаліна» паводле М.​Шолахава), Сарафанаў («Старэйшы сын» А.​Вампілава), Брухаты, Мрачны («Энергічныя людзі» і «А раніцой яны прачнуліся» В.​Шукшына), Навасельцаў («Саслужыўцы» Э.​Брагінскага і Э.​Разанава), Джэкаб («Трохграшовая опера» Б.​Брэхта), Бутон («Мальер» М.​Булгакава).

т. 3, с. 399

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АНДРЭ́ЕЎ (Фёдар Андрэевіч) (1879, Вільня — 9.12.1952),

патафізіёлаг і клініцыст. Засл. дз. нав. РСФСР. Скончыў Маскоўскі ун-т (1906). Вучань рус. патолага А.Б.Фохта. Працаваў у мед. ін-тах Масквы, Свярдлоўска. У 1934—38 заг. кафедры ў Мінскім мед. ін-це. У 1913 распрацаваў новы метад ажыўлення арганізма артэрыяльным нагнятаннем крыві. Навук. працы па вывучэнні ролі ЦНС у патагенезе захворванняў унутр. органаў, патафізіялогіі і фізіялогіі сэрца, лёгкіх, аліментарнай дыстрафіі, пра ролю канстытуцыі чалавека ў развіцці паталаг. працэсу.

т. 1, с. 360

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

АЛЯКСЕ́ЕЎ (Мікалай Іванавіч) (17.12.1898, С.-Пецярбург — 12.8.1985),

рускі пісьменнік. Засл. работнік культуры Беларусі (1980). У 1918—58 у арміі, прайшоў шлях ад салдата да ген.-маёра. Літ. дзейнасць пачаў у 1939. Аўтар раманаў «Якаў Жалязноў» (1946), «Выпрабаванне» (1957), «Па закліку сэрца» (1974) пра мужнасць людзей у барацьбе з ням.-фаш. захопнікамі, аповесцяў «Сухар» (1971, пра пагранічнікаў), «Асколкам абарванае жыццё» (1978, пра І.​Д.​Чарняхоўскага), п’есы «Сястра Варвара» (паст. ў 1960 Бабруйскім вандроўным тэатрам).

т. 1, с. 297

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)