буржуазі́ я , -і, ж.
Грамадскі клас, які валодае сродкамі вытворчасці, ідэямі і навыкамі для арганізацыі рыначнай гаспадаркі і жыве за кошт наёмнай працы .
○
Дробная буржуазія — дробныя ўласнікі, якія валодаюць сродкамі вытворчасці і карыстаюцца наёмнай працай у нязначнай ступені або зусім не карыстаюцца ёю.
|| прым. буржуа́ зны , -ая, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
аслабані́ цца , -баню́ ся, -бо́ нішся, -бо́ ніцца; -бо́ німся, -бо́ ніцеся, -бо́ няцца; -баніся́ ; зак. (разм. ).
1. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Стаць свабодным, парожнім, нікім або нічым не занятым.
Кватэра аслабанілася.
Посуд аслабаніўся.
2. Вызваліцца (ад працы , спраў).
А. ад абавязкаў.
|| незак. аслабаня́ цца , -я́ юся, -я́ ешся, -я́ ецца.
|| наз. аслабане́ нне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
сці́ плы , -ая, -ае.
1. Стрыманы ў паводзінах, абыходжанні, просты і прыстойны, пазбаўлены ганарыстасці.
С. чалавек.
С. працаўнік.
2. перан. Абмежаваны, нязначны, невялікі, якога ледзь хапае.
Сціплая зарплата.
Сціплыя вынікі працы .
4. Просты, звычайны, без прэтэнзій на раскошу.
Сціплая мэбля.
Сціпла (прысл. ) апранацца.
|| наз. сці́ пласць , -і, ж.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
я́ слі , -яў.
1. Кармушка для жывёлы ў выглядзе вузкай унізе скрынкі ці рашоткі, нахільна прымацаванай да сцяны.
2. Выхаваўчая ўстанова для самых маленькіх дзяцей, дзе яны знаходзяцца ў час працы бацькоў.
Дзіцячыя я.
Адвесці дзіця ў я.
|| прым. я́ сельны , -ая, -ае.
Я. ўзрост (да трох гадоў).
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
Рышту́ нак ’набор неабходных для працы прыстасаванняў’ (ТСБМ , Гарб. ), ст.-бел. рыштунокъ , риштунокъ , ринштунокъ , рынштунокъ ’рыштунак’ (1530). Запазычана праз польск. rynsztunek ’узбраенне’, ’рыштунак’ з ням. Rüstung ’рыштунак’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
разла́ д , -ду м.
1. разла́ д;
р. у пра́ цы — разла́ д в рабо́ те;
2. раздо́ р;
сяме́ йны р. — семе́ йный раздо́ р;
◊ я́ блык ~ду — я́ блоко раздо́ ра
Беларуска-рускі слоўнік, 4-е выданне (2012, актуальны правапіс)
рэкардсме́ н
(англ. recordsman)
1) спартсмен, які ўстанавіў рэкорд ;
2) перан. чалавек, які дасягнуў найбольшых поспехаў у вытворчай працы .
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
ска́ нсэн
(шв. skansen)
этнаграфічны музей пад адкрытым небам, дзе экспануюцца ўзоры народных будынкаў і прылад працы пэўнага рэгіёна.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
сутарці́ не
(літ. sutartine)
старадаўнія літоўскія шматгалосыя песні, пераважна жаночыя, якія выконваліся ў час працы , на вяселлях, суправаджалі танцы.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
пасля́ I прыназ. nach (D );
пасля́ пра́ цы nach der Arbeit;
пасля́ пэ́ ўных падзе́ й nach bestí mmten Eré ignissen
Беларуска-нямецкі слоўнік (М. Кур'янка, 2010, актуальны правапіс)