дыскрэцы́йны

(фр. discrétionnaire, ад лац. discretio = адрозненне)

які залежыць ад асабістага меркавання;

д-ая ўлада — права службовай асобы або дзяржаўнага органа дзейнічаць паводле свайго меркавання.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

маргані́зм

[ад англ. T. Morgan = прозвішча амер. біёлага (1866—1945)]

кірунак у генетыцы, паводле якога крыніцай зменнасці арганізмаў з’яўляюцца мутацыі генаў або змены іх становішча.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

функцыяна́л

(с.-лац. fimctionalis = які датычыць функцыі)

матэматычнае правіла, паводле якога кожнай функцыі з якога-н. класа функцый ставяць у адпаведнасць дзейсны або комплексны лік.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

эгацэнтры́зм

(ад лац. ego = я + цэнтр)

1) суб’ектыўна-ідэалістычны філасофскі і маральны прынцып, паводле якога індывідуум лічыцца цэнтрам Сусвету;

2) крайняя форма праяўлення эгаізму, індывідуалізму.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

гу́шканне, ‑я, н.

Разм.

1. Дзеянне паводле знач. дзеясл. гушкаць і гушкацца. Гушканне на арэлях.

2. Стан паводле знач. дзеясл. гушкацца. Гушканне на хвалях.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

задава́нне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. задаваць — задаць.

задава́нне 2, ‑я, н.

Разм. Дзеянне паводле знач. дзеясл. задавацца ​2; фанабэрыстасць, ганарлівасць, зазнайства.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заку́сванне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. закусваць ​1 — закусіць ​1.

заку́сванне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. закусваць ​2 — закусіць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заме́шванне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. замешваць ​1 — замясіць ​1.

заме́шванне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. замешваць ​2 — замяшаць ​1.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

засяка́нне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. засякаць ​1 — засячы ​1.

засяка́нне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. засякаць ​2 — засячы ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

выжыва́нне 1, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выжываць ​1 — выжыць ​1.

выжыва́нне 2, ‑я, н.

Дзеянне паводле знач. дзеясл. выжываць ​2 — выжыць ​2.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)