КРАЖ ,
лінейна выцягнутае ўзгоркавае ўзвышша з мяккімі акруглымі абрысамі грэбеня і вяршынь. Звычайна гэта рэшткі стараж. , моцна разбураных, а затым крыху прыўзнятых горных хрыбтоў. Адносныя вышыні К. — дзесяткі, радзей некалькі сотняў метраў, якія ўзвышаюцца над навакольнымі раўнінамі ў выглядзе грады або горнага ланцуга (напр. , Данецкі К., Ціманскі К.).
т. 8, с. 442
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
deathly
[ˈdeӨli]
1.
adj.
сьмяро́ тны, сьмяртэ́ льны
a deathly pallor — сьмяро́ тная бле́ днасьць
2.
adv.
1) сьмяро́ тна, сьмяртэ́ льна
2) мо́ цна
deathly ill — мо́ цна , сьмяро́ тна хво́ ры
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
глінабі́ тны , ‑ая, ‑ае.
Зроблены з моцна ўтрамбаванай гліны, звычайна перамешанай з дробна насечанай саломай або галлём. Глінабітныя сцены. Глінабітная печ.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
машо́ к , ‑шку, м.
Памянш. да мох. Дзед Хрушч прылёг на зялёны машок у цяньку і зараз жа моцна заснуў. Колас .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
накале́ цца , ‑еюся, ‑еешся, ‑еецца; зак.
Разм. Знаходзячыся доўга на холадзе, на марозе, моцна азябнуць, намерзнуцца. Накалецца на полі ў холад.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
тырчма́ , прысл.
Разм. Тое, што і тарчма. А селянін зноў ставіў лапату тырчма і нагой моцна націскаў на яе. Васілеўская .
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
катава́ ць , -ту́ ю, -ту́ еш, -ту́ е; -ту́ й; -тава́ ны; незак. , каго (што
Моцна і балюча біць, жорстка мучыць.
К. на допыце.
Не катуй сябе.
|| зак. скатава́ ць , -ту́ ю, -ту́ еш, -ту́ е; -ту́ й; -тава́ ны.
|| наз. катава́ нне , -я, н.
У фашысцкім лагеры смерці было нечалавечае катаванне людзей.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
га́ ркаць , -аю, -аеш, -ае; незак.
1. (1 і 2 ас. не ўжыв. ). Пра сабаку: злосна гаўкаць, брахаць.
2. перан. , штобез дап. Моцна і груба крычаць на каго-н. (разм. ).
|| аднакр. га́ ркнуць , -ну, -неш, -не; -ні.
|| наз. га́ рканне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адапхну́ ць , -ну́ , -не́ ш, -не́ ; -нём, -няце́ , -ну́ ць; -ні́ ; -ну́ ты; зак. , каго-што.
1. Штуршком адсунуць, аддаліць.
А. нагой крэсла.
2. Моцна напіраючы, адціснуць, прымусіць адысці.
Ён адапхнуў мяне і стаў наперадзе.
|| незак. адпіха́ ць , -а́ ю, -а́ еш, -а́ е і адпі́ хваць , -аю, -аеш, -ае.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)
адме́ рзнуць , 1 і 2 ас. не ўжыв. , -не; -мёрз, -мёрзла; зак.
1. Загінуць ад марозу, вымерзнуць.
Агуркі адмерзлі.
2. разм. Моцна азябнуць (пра часткі цела); страціць гібкасць, адчувальнасць на холадзе.
Адмерзлі вушы на марозе.
|| незак. адмярза́ ць , -а́ е.
|| наз. адмярза́ нне , -я, н.
Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)