Verbum

напрывалака́цца, ‑аецца; безас. зак., каго.

Разм. Прывалачыся ў вялікай колькасці. Напрывалакалася незнаёмых людзей.

напу́дзіць, ‑джу, ‑дзіш, ‑дзіць; зак., каго-што.

Настрашыць, напужаць (жывёлу). Машыны напудзілі кароў.

нарумя́ніць, ‑ню, ‑ніш, ‑ніць; зак., каго-што.

Нацерці, пакрыць твар румянамі. Нарумяніць шчокі.

наскупля́ць, ‑яю, ‑яеш, ‑яе; зак., каго-чаго.

Скупіць у вялікай колькасці. Наскупляць яблык.

насме́шнік, ‑а, м.

Чалавек, які любіць насміхацца з каго‑, чаго‑н. Злыя насмешнікі.

недаразвіццё, ‑я, н.

Недастатковае развіццё, затрымка ў развіцці каго‑, чаго‑н. Недаразвіццё крылаў.

прадражні́ць, ‑дражню, ‑дражніш, ‑дражніць; зак., каго.

1. Даць мянушку.

2. Дражніць некаторы час.

пракатава́ць, ‑тую, ‑туеш, ‑туе; зак., каго.

Падвергнуць катаванням на працягу якога‑н. часу.

праня́ньчыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго.

Няньчыць некаторы час. Праняньчыць дзіця ўвесь вечар.

прапаі́ць, ‑паю, ‑поіш, ‑поіць; зак., каго.

Паіць некаторы час. Прапаіць цяля паўгода малаком.