МЯ́ ККІ СТЫЛЬ ,
плынь ў зах. -еўрап. мастацтве позняй готыкі 14—15 ст. Узнік пад уздзеяннем містычных вучэнняў, у перыяд хуткага распаду сярэдневяковых асноў, культуры і маст. канонаў, ва ўмовах нараджэння новага светаўспрымання і маст. індывідуальнасці. Найб. пашыраны ў 1380—1430-я г. пераважна ў Германіі, Аўстрыі, Чэхіі. Сярод лепшых твораў М.с. — «Прыгожыя мадонны» (скульптуры Маці Божай у поўны рост з дзіцем на руках; пашыраны ў Чэхіі, Германіі, Польшчы), чэш. алтарныя карціны для сабора св. Ільі ў Тршэбані (каля 1380), творы ням. мастакоў кёльнскай школы Конрада з Зёста, верхнярэйнскага майстра («Райскі сад», каля 1410), Франке.
т. 11, с. 71
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
filled
[fɪld]
adj.
1) по́ ўны , напо́ ўнены; ахо́ плены, апа́ наваны (ра́ дасьцю)
2) з начы́ нкай, з даме́ шкай
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
thorough
[ˈӨɜ:roʊ]
adj.
1) по́ ўны , дакла́ дны
a thorough search — дакла́ дныя по́ шукі
2) грунто́ ўны, вычарпа́ льны
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
Тэ́ нта ‘туга’ (шальч. , Сл. ПЗБ ), тэ́ нго , тэ́ ньго ‘старанна?’: будзе ахвотна й тэнго робіць, што схочэ (Сержп. Прымхі ), тэ́ нґа ‘вельмі добра’: тэ́ нґа павячэраў (мядз. , Каўрус ). З польск. tęgo ‘туга’, а таксама дыял. tęngo ‘многа, добра’, tęgo ‘ўпарта; вельмі; хутка, шпарка’ (Варш. сл. ). Сюды ж тэ́ нгі ‘рослы, поўны ’ (воран. , Сл. ПЗБ ) з польск. tęgi ‘тс’.
Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)
complete
[kəmˈpli:t]
1.
adj.
1) по́ ўны , цэ́ лы
complete set of works — по́ ўны збор тво́ раў
2) уве́ сь, уся́ , усё; цэ́ лы
to devote a complete day to studies — прысьвяці́ ць цэ́ лы дзень наву́ цы
3) ско́ нчаны, зро́ блены
4) по́ ўны , абсалю́ тны
a complete surprise (happiness) — по́ ўная неспадзе́ ўка
2.
v.t.
1) зако́ нчыць, ско́ нчыць, завяршы́ ць
2) дапо́ ўніць, укамплектава́ ць
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
worker [ˈwɜ:kə] n. о́ чы, працо́ ўны;
a disabled worker інвалі́ д пра́ цы;
a hard worker працаві́ к; працаві́ чка; рабаця́ га;
a full-time wor ker рабо́ тнік, заня́ ты по́ ўны працо́ ўны дзень
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
ізо́ калан
(гр. isokolon, ад isos = аднолькавы + kolon = іголка)
стылістычная фігура, пры якой у двух або некалькіх адрэзках мовы члены сказаў размешчаны ў аднолькавым парадку, поўны паралелізм 4.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
энтэло́ дан
(ад гр. enteles = закончаны + odus, odontos = зуб)
вялікая свінападобная жывёла палеагенавага перыяду, якая жыла ў Паўн. паўшар’і і мела найбольш поўны (закончаны) зубны рад для млекакормячых.
Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)
абсалюты́ зм
(фр. лац. поўны , неабмежаваны)
форма дзяржаўнага кіравання, пры якой вярхоўная ўлада належыць адной асобе; неабмежаваная манархія, самадзяржаўе.
Слоўнік іншамоўных слоў. Актуальная лексіка (А. Булыка, 2005, правапіс да 2008 г.)
lebé ndig
1. a
1) жывы́
2) по́ ўны жыцця́ , жва́ вы
2. adv а́ ва, ажыўлена
Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.)