Réttungswagen m -s, - (аўта)машы́на ху́ткай дапамо́гі

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

Ródemaschine f -, -n карчава́льная машы́на, карчава́цель карчава́льнік

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

валя́льный валю́шны, сукнава́льны;

валя́льная маши́на валю́шная (сукнава́льная) машы́на;

валя́льное произво́дство валю́шная (сукнава́льная) вытво́рчасць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ґа́тар ’лесапілка (машына); лесапільня (завод)’ (Сл. паўн.-зах.). Запазычанне з ням. Gatter ’лесапільны станок’ (так у Сл. паўн.-зах.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лакаматы́ў ’машына для перамяшчэння па рэйках вагонаў, цыстэрнаў, платформаў і пад.’ (ТСБМ). Запазычана з рус. мовы (Крукоўскі, Уплыў, 83).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ватэрмашы́на

(англ. watermachine, ад water = вада + machine = машына)

машына для прадзення бавоўны, ільну, воўны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

ІНЕРЦЫ́ЙНЫ РУХАВІ́К,

энергасілавая машына, прынцып дзеяння якой заснаваны на выкарыстанні энергіі інерцыйнага акумулятара (напр., махавіка). Выкарыстоўваецца для прыводу розных машын, трансп. сродкаў і інш.

т. 7, с. 257

Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)

вяза́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для вязання. Вязальныя пруткі. Вязальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асфальтаўкла́дчык, ‑а, м.

Машына для размеркавання і ўкладкі асфальту, асфальтабетону.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абцяжны́, ‑ая, ‑ое.

Які прызначаны, служыць для абцягвання. Абцяжная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)