валя́льный валю́шны, сукнава́льны;

валя́льная маши́на валю́шная (сукнава́льная) машы́на;

валя́льное произво́дство валю́шная (сукнава́льная) вытво́рчасць;

Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)

Ґа́тар ’лесапілка (машына); лесапільня (завод)’ (Сл. паўн.-зах.). Запазычанне з ням. Gatter ’лесапільны станок’ (так у Сл. паўн.-зах.).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

Лакаматы́ў ’машына для перамяшчэння па рэйках вагонаў, цыстэрнаў, платформаў і пад.’ (ТСБМ). Запазычана з рус. мовы (Крукоўскі, Уплыў, 83).

Этымалагічны слоўнік беларускай мовы (1978-2017)

ватэрмашы́на

(англ. watermachine, ад water = вада + machine = машына)

машына для прадзення бавоўны, ільну, воўны.

Слоўнік іншамоўных слоў (А. Булыка, 1999, правапіс да 2008 г.)

дваі́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для дваення чаго‑н. Дваільная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

заго́ртачны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для загортвання чаго‑н. Загортачная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вяза́льны, ‑ая, ‑ае.

Прызначаны для вязання. Вязальныя пруткі. Вязальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

асфальтаўкла́дчык, ‑а, м.

Машына для размеркавання і ўкладкі асфальту, асфальтабетону.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абцяжны́, ‑ая, ‑ое.

Які прызначаны, служыць для абцягвання. Абцяжная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

маркірава́льны, ‑ая, ‑ае.

Спец. Які служыць для маркіравання. Маркіравальная машына.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)