разбуйні́цца, 1 і 2 ас. не ўжыв., -ні́цца; зак.

Стаць менш буйным, раздзяліцца на менш буйныя адзінкі.

Гаспадарка разбуйнілася.

|| незак. разбуйня́цца, -я́ецца.

|| наз. разбуйне́нне, -я, н.

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

разла́савацца, -суюся, -суешся, -суецца; -суйся; зак. (разм.).

1. Стаць вельмі ласым; паспрабаваўшы смачнага, захацець яшчэ.

Р. мёдам.

2. перан. Тое, што і разахвоціцца (у 1 знач.).

Тлумачальны слоўнік беларускай літаратурнай мовы (І. Л. Капылоў, 2022, актуальны правапіс)

áufrappeln, sich разм. падня́цца, стаць на но́гі, набра́цца сіл

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

flügge a які́ апе́рыўся; перан. самасто́йны;

~ wérden стаць даро́слым

Нямецка-беларускі слоўнік (М. Кур'янка, 2006, правапіс да 2008 г.) 

аслі́знуць, ‑не; зак.

Разм. Пакрыцца сліззю; стаць коўзкім.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́дубіцца, ‑біцца; зак.

Стаць вырабленым дубленнем (пра скуру).

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

вы́лысець, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

Разм. Стаць лысым.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абчаса́цца, ‑чэшацца; зак.

Стаць роўным, гладкім ад часання.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абюракра́ціцца, ‑крачуся, ‑крацішся, ‑краціцца; зак.

Стаць бюракратам, бюракратычным.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)

абвашы́вець, ‑ею, ‑ееш, ‑ее; зак.

Разм. Стаць вашывым.

Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)