речь, вопро́с, дело́ идёт о… гаво́рка, пыта́нне, спра́ва ідзе́ аб (пра)…;
сон не идётсон не ідзе́ (не бярэ́);
куда́ ни шло! ≅ дзе маё (на́ша) не прапада́ла;
идёт! до́бра!, зго́да!, няха́й так!;
де́ло идёт хорошо́ спра́ва ідзе́ до́бра;
идти́ на что ісці́ на што;
идёт, как коро́ве седло́погов. падыхо́дзіць, як каро́ве сядло́;
всё идёт прекра́сно усё ідзе́ цудо́ўна;
голова́ идёт кру́гом галава́ кру́ціцца;
идти́ на у́дочку ісці́ на ву́дачку, паддава́цца падма́ну;
идти́ на попя́тный ісці́ (адступа́ць) наза́д.
Руска-беларускі слоўнік НАН Беларусі, 10-е выданне (2012, актуальны правапіс)
глыбо́кі, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае вялікую глыбіню (у 1 знач.). Глыбокая нара. Глыбокая яма. Глыбокая рака. □ Усюды было многа вузкіх дарожак з глыбокімі каляінамі.Чорны.// Зроблены, праведзены на значную глыбіню. Глыбокае ворыва.// Які мае большую глыбіню ў параўнанні з іншымі аднароднымі прадметамі. Глыбокая талерка. □ Твар .. [маці] заклапочаны, пад вачамі туга праклала глыбокія маршчыны.Кавалёў.// Далёкі, які не мае бачных граніц. У глыбокім начным небе высыпалі мірыяды зор.Лынькоў.// Які залягае тоўстым слоем. Снег быў глыбокі, пульхны, але добра трымаў лыжы.Алешка.[Коні] пачалі задаволена фыркаць, рупліва тупаючы па глыбокім пяску.Брыль.
2. Які знаходзіцца далёка ад паверхні ці пранікае на значную глыбіню (у 2 знач.). Глыбокае дно. Глыбокі нырок.// Які выходзіць з глыбіні (у 3 знач.). Дыханне рабілася рытмічным і глыбокім.М. Ткачоў.Голас быў роўны, ціхі і глыбокі.М. Стральцоў.// Праніклівы (пра позірк, вочы). Глыбокі позірк. □ Перад.. [Зорыным] паўстаў мілы вобраз Надзейкі, яе нейкія асаблівыя вочы, глыбокія, як мора.Гурскі.Вочы ў Алёнкі цёмныя, глыбокія.Кандрусевіч.
3. Аддалены ад граніц чаго‑н. або размешчаны ўсярэдзіне чаго‑н. Глыбокі тыл. □ Жыў ляснік са сваёй леснічыхай Каля завадзі ціхай, Каля возера ў пушчы глыбокай Ад вёсак далёка.Куляшоў.Сябрам-партызанам [Дубяга] сказаў не чакаць З глыбокай разведкі раней як дзён пяць.Танк.//перан. Даўно мінулы; аддалены (пра час). Глыбокая старажытнасць.
4. Змястоўны, важны, грунтоўны. Глыбокія веды. Глыбокі аналіз паэмы.// Значны, істотны (пра змест, уклад у што‑н. і пад.). Пакінуць глыбокі след у літаратуры. □ Я толькі сёння распазнаў Глыбокі сэнс звычайных ісцін...Глебка.
5. Які дасягнуў высокай ступені; поўны, моцны (пра пачуцці, стан і пад.). Глыбокая любоў. Глыбокае маўчанне. □ Сцёпка падыходзіць да Алёнкі. Па голасу яго яна чуе глыбокую да яе павагу.Колас.Салодкі, смачны і глыбокі быў сон Рыгора.Гартны.// Які дасягнуў найвышэйшай ступені, мяжы ў сваім развіцці. Глыбокая старасць.// Позні, глухі (у 5 знач.). У глыбокую восень, скончыўшы навігацыю, параходы заходзілі ў загон.Ракітны.
6. Нізкі, шчыры (пра паклон). З паклонам ветлым і глыбокім сустрэў пасланак гаспадар.Машара.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
мёртвы, ‑ая, ‑ае.
1. Той, які памёр; нежывы. Па дарогах валяліся разбітыя машыны, мёртвыя і параненыя фашысты.Якімовіч.Пасярод сцежкі ляжаў мёртвы алень, а над ім стаяла вялікая рысь.В. Вольскі.//узнач.наз.мёртвы, ‑ага, м.; мёртвая, ‑ай, ж. Мярцвяк, нябожчык. Засмужац нахіліўся да мёртвага, скрыжаваў яго рукі на грудзях.Мележ.// Засохлы, завялы (пра расліны). Мёртвыя лісты.
2. Такі, як у памёршага; нерухомы, бледны. Мёртвы твар. □ Каменныя львы з гладкай плошчы тэрасы паглядалі .. мёртвымі задуменнымі вачыма.Бядуля.Зачэпа слухаў усіх, усміхаўся сваёй мёртвай усмешкай.Асіпенка.//перан. Бледны, бляклы; не яркі. Пас мёртвага святла ляжыць на канапе, на стале, ручніком спадае на падлогу.Мележ.
3. На якім няма нічога жывога; бясплодны, пустынны. Мёртвая пустыня. □ Калі ж варожыя палкі Прыйшлі таптаць маю радзіму, Іх ахінуў ты ў саван дыму І кінуў мёртвыя пяскі На іх бясслаўныя магілы.Танк.// На якім спыніўся, замёр рух; апусцелы. Шаша была мёртвай.Асіпенка.Мёртвай стала .. [Сымонава] хата, і ён хадзіў па ёй адзін, як прывід.Чарнышэвіч.//перан. Які не выкарыстоўваецца, якога нельга выкарыстаць. Мёртвыя груды металу. □ Абкураныя, мёртвыя калоды вулляў стаялі, як магільныя помнікі, у спаленым садзе.Самуйлёнак.
4.перан. Пазбаўлены жыццёвасці; неактуальны. Мёртвая кніжнасць. Мёртвыя вобразы.
5. Пазбаўлены гукаў, нямы. Ды гэты лес, хоць ён і немы, Але скрозь ціш халоднай дрэмы, Скрозь гэты мёртвы сон зімовы Вядзе з Міхалам казкі-мовы.Колас.Ціхая і мёртвая асенняя ноч.Бядуля.// Поўны, абсалютны (пра цішыню, спакой, маўчанне). У пакоі была мёртвая цішыня.Лынькоў.
•••
Мёртвая гадзінагл. гадзіна.
Мёртвая зона (спец.) гл. зона.
Мёртвая мовагл. мова.
Мёртвая прасторагл. прастора.
Мёртвая прыродагл. прырода.
Мёртвая пятлягл. пятля.
Мёртвы вузелгл. вузел.
Мёртвы інвентаргл. інвентар.
Мёртвы пункт (спец.) гл. пункт.
Мёртвы сезонгл. сезон.
Мёртвы штыльгл. штыль.
Мёртвы якаргл. якар.
Ляжаць мёртвым грузамгл. ляжаць.
Мёртвая вадагл. вада.
Мёртвая хваткагл. хватка.
Мёртвы капіталгл. капітал.
Мёртвыя душыгл. душа.
Ні жывы ні мёртвыгл. жывы.
Піць мёртвуюгл. піць.
Спаць мёртвым сномгл. спаць.
Як мёртваму прыпарка (паможа)гл. прыпарка.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
уба́чыць, ‑чу, ‑чыш, ‑чыць; зак., каго-што.
1. і здадан.сказам. Успрыняць зрокам. Зірнеш у цясніну — не ўбачыш і дна.Панчанка.У двух кроках ад сябе нічога нельга было ўбачыць.Лынькоў.У гэты момант дзверы зямлянкі адчыніліся, і .. [Мікалай] убачыў сястру.Шамякін.Марыя ўбачыла перад сабою прыгожыя цёмна-карыя вочы.Кулакоўскі.// Заўважыць, прыкмеціць. Яшчэ здалёк хлопцы ўбачылі, што частка даху дэпо знесена і ў адной з сцен ззяе вялізарная прабоіна.Шчарбатаў.Дзіўным было тое, што .. [Косця] не ўбачыў нікога знаёмага.Адамчык.[Віктар] убачыў каля грубкі вольнае крэсла і сеў на яго.Зарэцкі.
2. Апынуўшыся дзе‑н., самому пабачыць што‑н. Маці, якая за сваё жыццё на радзіме не была далей свайго валаснога мястэчка, убачыла далёкі свет.Пестрак.// Сустрэцца з кім‑н. асабіста. Успомніў .. [Андрэй] пра дзяўчыну. І так захацелася ўбачыць яе яшчэ хоць раз, што аж млосць бярэ.Якімовіч.
3. У думках, мроях уявіць сабе каго‑, што‑н. Можа, на адну хвіліну заснула Саша ў тую ноч і адразу ўбачыла сон.Шамякін.
4. Паглядзеўшы на каго‑, што‑н., выявіць, заўважыць, адкрыць для сябе што‑н. Я зірнуў на бацьку і ўбачыў, што вочы ў яго ўжо не сярдзітыя.Ляўданскі.— Але, — згадзілася Лёдзя і ўбачыла, як усцешыла галоўнага інжынера яе згода.Карпаў.Чаму ж аніколі ніякіх трывог Не ўбачыш у іншых на твары?Гілевіч.// Выявіць, распазнаць скрыты сэнс, прыкметы чаго‑н. у кім‑, чым‑н. [Карнейчык:] Я не ўбачыў у табе закаранелага ўласніка.Крапіва.Млынар убачыў прычыну [дрэннай работы Любы] у яе цяжарнасці, і з трывогай падумаў, што трэба хутчэй яе пазбыцца.Чорны.// Усвядоміць, зразумець што‑н., зрабіць вывад. Убачыць сваю памылку. □ Убачылі яны [рабочыя Марселя] Небяспеку над сваёй радзімай: Змрочны цень фашызму і вайны, Шыбеніц, пажарышчаў і дыму.Танк.
5. і без дап. Зазнаць асабіста, пераканацца на ўласным вопыце. Шмат убачыў і адчуў сэрцам паэт, калі быў на Віцебшчыне, у партызан бацькі Міная.«ЛіМ».
•••
Не ўбачыць як сваіх вушэйкаго-чаго — ніколі не ўбачыць каго‑, што‑н., не атрымаць чаго‑н.
Убачыць свет — а) зажыць інакш, куды лепш; б) выйсці з друку (пра перыядычныя выданні, кнігі і пад.).
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
sound
I[saʊnd]1.
n.
1) гук -у m.; го́ман, шум -у m., кры́кі pl., га́лас -у m.
a vowel sound — гало́сны гук
2) мяжа́ чу́тнасьці го́ману, шу́му
within sound — у ме́жах чу́тнасьці
2.
v.i.
1) гучэ́ць
it sounds like thunder — Гучы́ць як гром
2) трубі́ць (пра трубу́)
3) вымаўля́цца
3.
v.t.
1) вымаўля́ць, выка́зваць
Sound each syllable — Вымаўля́й ко́жны склад
The ”h” in ”hour” is not sounded — У сло́ве ”hour” h — не вымаўля́ецца
Everyone sounded his praises — Усе́ выка́звалі пахвалу́
2) гучэ́ць
His excuse sounds queer — Яго́нае апраўда́ньне гучы́ць дзі́ўна
to sound alarm — узьніма́ць трыво́гу
II[saʊnd]1.
adj.
1) здаро́вы; мо́цны; цэ́лы, непашко́джаны
sound health — мо́цнае здаро́ўе
sound sleep — мо́цны, здаро́вы сон
2) цьвёрды, цьвярды́, грунто́ўны
sound structure — грунто́ўная будо́ва
sound knowledge — грунто́ўныя ве́ды
2.
adv.
мо́цна, грунто́ўна
sound asleep — мо́цна засну́ўшы
III[saʊnd]1.
v.
1) зандава́ць
а) ме́раць глыбіню́ вады́ ло́там
б) дасьле́даваць ра́ну зо́ндам
в) дасьле́даваць грунт зо́ндам
2) разьве́дваць, распы́тваць
3) заглыбля́цца, ныра́ць
The whale sounded — Кіт нырну́ў углы́б
2.
n.
зонд -а m.
IV[saʊnd]
n.
1) пралі́ў -ву m., прато́ка f.
2) пла́вальны пухі́р (у ры́бы)
Ангельска-беларускі слоўнік (В. Пашкевіч, 2006, класічны правапіс)
БЕЛАРУ́СКІ АКАДЭМІ́ЧНЫ ТЭА́ТР ІМЯ ЯКУ́БА КО́ЛАСА, Беларускі дзяржаўны акадэмічны драматычны тэатр імя Якуба Коласа. Створаны ў 1926 у Віцебску як Другі бел.дзярж. т-р (БДТ-2) з выпускнікоў Беларускай драматычнай студыі ў Маскве. 21.12.1944 прысвоена імя Я.Коласа, у 1977 — званне акадэмічнага. Адкрыўся 21.11.1926 спектаклем «У мінулы час» І.Бэна. Напачатку рэпертуар т-ра склалі пастаноўкі, падрыхтаваныя ў студыі: нар. драма «Цар Максімілян», «Апраметная» В.Шашалевіча, «Чорт і баба» Ф.Аляхновіча, «Сон у летнюю ноч» У.Шэкспіра, «Вакханкі» Еўрыпіда, «Эрас і Псіхея» Е.Жулаўскага і інш. Спектаклі вызначаліся пастановачнай яркасцю, пластычнасцю, пошукам новых формаў і былі разлічаны на тэатральна дасведчанага гледача. Афіцыйная крытыка абвясціла іх фармалістычнымі і эстэцкімі, патрабавала большай даступнасці і прастаты. У канцы 1920-х г.асн. кірунак быў узяты на тагачасную сав. драматургію і рэв. тэматыку. У 1930-я г. значнае месца ў рэпертуары пачала займаць бел. драматургія. Пастаўлены «Вечар беларускіх вадэвіляў» (увайшлі «Пінская шляхта» В.Дуніна-Марцінкевіча, «Паўлінка» і «Прымакі» Я.Купалы), «Вайна вайне» і «У пушчах Палесся» Я.Коласа, «Пагібель воўка» Э.Самуйлёнка, «Над Бярозай-ракой» П.Глебкі, «Ірынка» К.Чорнага. Найб. нацыянальна яскравым, самабытным спектаклем, які на многія гады стаў вызначальным для т-ра, з’явілася пастаноўка п’есы «Несцерка» В.Вольскага. З класічнай драматургіі пастаўлены «Мяшчане» М.Горкага, «Беспасажніца» і «Лес» А.Астроўскага, «Лекар мімаволі» Мальера, «Здані» Г.Ібсена. Сярод найб. значных пастановак тагачаснай драматургіі — «Гібель эскадры» А.Карнейчука. З 1928 пры т-ры перыядычна працавалі студыі (гл.Студыі Беларускага тэатра імя Якуба Коласа). У Айч. вайну тэатр працаваў ва Уральску (з 1941) і Арэхава-Зуеве (1943—44). Найлепшыя спектаклі гэтага перыяду — «Ягор Булычоў і іншыя» М.Горкага, «Нашэсце» Л.Лявонава, «Проба агнём» К.Крапівы. У 1944 брыгада акцёраў т-ра выехала на фронт. З кастр. 1944 т-р аднавіў дзейнасць у Віцебску. Пастаўлены «Рэвізор» М.Гогаля, «Гамлет» Шэкспіра і інш. класічныя творы; з бел. драматургіі: «Цэнтральны ход» і «Алазанская даліна» К.Губарэвіча і І.Дорскага, «Песня нашых сэрцаў» і «Калі зацвітаюць сады» В.Палескага, «Пяюць жаваранкі» К.Крапівы. У 1950-я г. аснову рэпертуару т-ра склалі творы Лопэ дэ Вэгі, П.Кальдэрона, Астроўскага, А.Сухаво-Кабыліна, Л.Талстога, А.Чэхава, М.Горкага. У нац. рэпертуар вернута з забыцця п’еса Я.Купалы «Раскіданае гняздо». Пастаўлены «Машэка» Вольскага, «Простая дзяўчына» і «На крутым павароце» Губарэвіча. Вострымі, надзённымі сталі пастаноўкі «Выбачайце, калі ласка!» А.Макаёнка, «Людзі і д’яблы» К.Крапівы. У канцы 1950 — пач. 1960-х г. прынцыпова важнымі спектаклямі былі «Навальніца будзе» паводле Я.Коласа, «Выгнанне блудніцы» І.Шамякіна, «Крыніцы» і «Снежныя зімы» паводле яго раманаў, «Лявоніха» П.Данілава, «Пад адным небам» А.Маўзона, «Справа яе жыцця» А.Гутковіча і Ф.Казоўскай, «Іркуцкая гісторыя» А.Арбузава. Удачамі т-ра з’явіліся пастаноўкі «Ветрык, вей!» Я.Райніса і «Бацькаўшчына» К.Чорнага. Поспехі т-ра ў 2-й пал. 1960-х — 80-я г. абумоўлены зваротам да бел. драматургіі: «Сымон-музыка» паводле паэмы Я.Коласа, «Вайна пад стрэхамі» паводле А.Адамовіча, «Трыбунал» і «Таблетку пад язык» Макаёнка, «Званы Віцебска» і «Кастусь Каліноўскі» У.Караткевіча, «Амністыя» М.Матукоўскага, «Трывога» А.Петрашкевіча, «Парог», «Вечар» і «Радавыя» А.Дударава. Цікавыя сцэн. трактоўкі атрымалі «Улада цемры» Л.Талстога, «Мяшчане» М.Горкага, «Клоп» У.Маякоўскага, «Доктар філасофіі» Б.Нушыча, «Матухна Кураж і яе дзеці» Б.Брэхта. Пэўнымі дасягненнямі адзначаны спектаклі «Летась у Чулімску» і «Развітанне ў чэрвені» А.Вампілава, «Брыльянт» Е.Пшаздзецкага, «Стары дом» А.Казанцава, «Клеманс» К.Саі. У канцы 1980 — пач. 1990-х г. прыкметнымі з’явамі сталі спектаклі «Хам» паводле Э.Ажэшкі, «Залёты» Дуніна-Марцінкевіча, «Генрых VI» Шэкспіра, «ЧП-1» і «ЧП-2» паводле «Рэвізора» Гогаля.
У фарміраванне творчага аблічча т-ра вял. ўклад зрабілі акцёры А.Ільінскі, П.Малчанаў, Ц.Сяргейчык, рэжысёры М.Міцкевіч, В.Дарвішаў, Н.Лойтар, А.Скібнеўскі, Г.Шчарбакоў, С.Казіміроўскі, В.Мазынскі, Б.Эрын, мастакі Я.Нікалаеў, А.Марыкс, А.Салаўёў. Значную ролю ў развіцці т-ра адыгралі акцёры: М.Бялінская, Я.Глебаўская, Г.Дубаў, М.Звездачотаў, А.Лагоўская, Б.Левін, Г.Маркіна, І.Матусевіч, Л.Мацісава, А.Мельдзюкова, А.Радзялоўская, С.Скальскі, А.Трус, М.Цішачкін, А.Шэлег, кампазітар і дырыжор Л.Маркевіч, дырэктары засл. дзеячы маст. У.Стэльмах і І.Дорскі, засл. дз. культ. Г.Асвяцінскі.
У складзе трупы (1996): нар.арт.СССР Ф.Шмакаў, нар.арт. Беларусі С.Акружная, З.Канапелька, Т.Кокштыс, У.Куляшоў, Я.Шыпіла; засл.арт. Беларусі Г.Каралькова, В.Петрачкова, Л.Пісарава, Б.Сяўко, Л.Трушко, Т.Шашкіна; арт. А.Лабанок, П.Ламан, Н.Левашова, Т.Ліхачова, Г.Шкуратаў і інш. Дырэктар і маст. кіраўнік т-ра В.Маслюк (з 1993), гал. мастак С.Макаранка (з 1996), заг.муз. часткі А.Крыштафовіч (з 1995), заг.літ. часткі У.Ганчароў (1968—84 і з 1993).
З 1964 т-р працуе ў будынку на пл. Тысячагоддзя Віцебска (арх. А.Максімаў, І.Рыскіна). Яго гал. фасад вырашаны ў выглядзе 8-калоннага порціка з франтонам. Па гал. восі размешчаны вестыбюль, фае, паўкруглая ў плане глядзельная зала на 639 месцаў з партэрам і 2 балконамі, развітая сцэн. група памяшканняў. З 1973 працуе камерная сцэна ў фае з залай на 100 месцаў.
Літ.:
Гісторыя беларускага тэатра. Т. 2—3. Мн., 1985—87;
Няфёд У.І. Беларускі тэатр імя Якуба Коласа. Мн., 1976;
Беларускі дзяржаўны акадэмічны тэатр імя Якуба Коласа. Мн., 1986;
Сабалеўскі А. Сучаснасць і гісторыя: Крытыч. арт.Мн., 1985.
А.В.Сабалеўскі.
Да арт. Беларускі акадэмічны тэатр імя Якуба Коласа. Сцэна са спектакля «Гамлет» У.Шэкспіра.Да арт. Беларускі акадэмічны тэатр імя Якуба Коласа. Сцэна са спектакля «Хам» паводле Э.Ажэшкі.Да арт. Беларускі акадэмічны тэатр імя Якуба Коласа. Сцэна са спектакля «Вяселле Крачынскага» А.Сухаво-Кабыліна.
Беларуская Энцыклапедыя (1996—2004, правапіс да 2008 г., часткова)
сало́дкі, ‑ая, ‑ае.
1. Які мае прыемны смак, уласцівы цукру, мёду і пад. Салодкія яблыкі. □ То была пара, калі маладыя бярозкі брынялі салодкім сокам.Гартны.Мёд быў надзвычай салодкі. Ён быў яшчэ саладзейшым ад таго, што самі ж [Піліпчык і Васілька] яго дасталі, самі знайшлі.Лынькоў.// У назвах некаторых раслін. Салодкі перац. Салодкі лубін.// Свежы, не кіслы, не кансерваваны. Салодкія агуркі. □ Елі [мужчыны] салодкае малако з хлебам поўнымі конаўкамі.Пташнікаў.// Прыгатаваны з цукрам або з мёдам. Салодкі пірог.
2.узнач.наз.сало́дкае, ‑ага, н. Страва, црыгатаваная з цукрам, варэннем, мёдам і пад., а таксама цукеркі, кандытарскія вырабы. Знае лес І знае сад, Што салодкаму ён [Паўлуша] рад.Муравейка.— Я думаў — можа ты любіш салодкае? — намагаючыся знайсці сваю струнку паводзін, сказаў Бягун.Кулакоўскі.// Страва, якая падаецца на дэсерт. [Граноўская] пачаставала Надзейку салодкім, а мужчынам прапанавала яшчэ выпіць.Гурскі.
3.Разм. Смачны, багаты (пра яду). У чужых руках пірог і з хрэнам салодкі, — ужо больш, нервова сказала Ірына.Новікаў.
4.перан.Разм. Поўны дастатку, задаволення, шчасця, радасці (пра жыццё, лёс). [Алесь:] — Ці гэта.. [сыны] такімі ўрадзіліся, ці гэта што іншае? [Павал:] — Яны ўрадзіліся такімі, якім ім трэба было. А што не ладзяць з сабою і са мною, дык з салодкага жыцця сварыцца ні з кім чалавек не будзе.Чорны.Брыль пражыў цяжкое дзяцінства, не салодкія маладыя гады, але захаваў добрае сэрца.«ЛіМ».
5.перан. Прыемны, які прыносіць задавальненне, асалоду. Салодкі сон. □ Прыемна і мякка цікае гадзіннік, і ў салодкай дрымоце мрояцца розныя сны.Дуброўскі.Красавік — Абуджэнне салодкіх трывог, Прадчуванне грымот, Навальніц і маланак.Звонак.Там [у горадзе] панавалі агонь і дым. Яны як бы паглыналі ўсё.. жыццё Васіля: і летнія вечары над вадою, і салодкія пацалункі Агаты, і тое, што было збудавана яго рукамі...Няхай.// Прыемны на ўспрыманне (пра голас, гукі, пах і пад.). Голас, [«кавалера»] быў вельмі прыемны, пранізваў салодкім агнём усю.. істоту [Ядвігі].Бядуля.Дык гэта ж унучак ужо ў мяне! Бачыш, Карн? Радасць якая! — сыпала.. [Палагея] салодкімі словамі.Шамякін.
6.перан. Празмерна далікатны, занадта ласкавы. [Казік:] — Куды падзелася яго [Віктара] ранейшая салодкая манера, ліслівасць, ветлівы аптымізм.Машара.// Які выражае ліслівасць, карыслівую дагодлівасць. Салодкія абяцанні. □ Лепш горкая праўда, чым салодкая мана.Новікаў.Салодкай песні век не вер, Пакуль не разбярэшся — хто спявае.Корбан.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
сляза́, ‑ы́; мн. слёзы (зліч.2,3,4 слязы́), слёз; ж.
1.толькімн. (слёзы, слёз). Бясколерная, празрыстая саленаватая вадкасць, якая выдзяляецца асобымі залозамі вачэй пры раздражненне болі або моцных перажываннях. Цякуць слёзы. □ І Міколка плакаў. Зашыўшыся ў каноплі, ён праляжаў усю ноч, пакуль не выплакаў усіх слёз.Лынькоў.На вачах у Васіля паказаліся слёзы, твар перасмыкнуўся ад болю.Краўчанка.Сівы глядзеў .. [Міколу] ў вочы вялікімі поўнымі слёз вачыма.Брыль.Міхайла Варута ціха ў вус усміхаецца, а Сцёпкава маці ўцірае слёзы радасці і жалю.Колас./адз.узнач.зб.Слязу ўспамінаў сатры, Салдатаў лясных матуля!Барадулін.Гаручая сляза пячэ мне вочы.Зарыцкі.
2. Адна кропля такой вадкасці. Дзве слязы паказаліся з-пад павек, пацяклі па скронях і скацілася на падушку.Арабей.Па левай шчацэ коціцца сляза.Жычка.
3.толькімн. (слёзы, слёз). Плач. Давесці да слёз. □ Замест адказу Аўгінька, ледзь стрымліваючы слёзы, жорстка і суха загаварыла.Зарэцкі.Маці ў слёзы: — А мой сынок, а мой сакалок.Якімовіч.[Антусёк:] — Зараз ясна будзе ўсё, Толькі слёз не трэба.Гілевіч.Я тапчуся на ўскраі пагорка, мяне душаць слёзы, і я пытаюся ў кургана: — Татачка, дзе ты тут?Лось./адз.узнач.зб.Лёгкі на слязу.
4.перан. Кропля соку, вільгаці, якая выдзяляецца на паверхні чаго‑н., у чым‑н. Сыр са слязой.
5.Разм. Пра гарэлку. [Перагуд:] Падай мне гэту слязу. (Дубавец падае чацвяртушку з гарэлкай).Крапіва.[Рыгор:] «З дарогі за сталом бы пасядзелі, па чарачцы на сон божы ўзялі... Эх, і першачок жа там дома ў мяне! Сляза...»Ракітны.
•••
Абліцца слязамігл. абліцца.
Адальюццакамучыеслёзы — хто‑н. паплаціцца за зробленае камусьці зло, крыўду і пад.
Адны слёзы — а) бяда, гора; б) вельмі мала.
Асушыць слёзыгл. асушыць.
Выціснуць слязугл. выціснуць.
Глынуць слёзгл. глынуць.
Глытаць слёзыгл. глытаць.
Да слёз (цяжка, крыўдна, балюча і пад.) — вельмі, надзвычайна. Было сорамна, брыдка і балюча да слёз, што ў такі адказны момант не здолеў стрымаць сябе.Асіпенка.
Заліцца (горкімі) слязамігл. заліцца 1.
Кракадзілавы слёзы — пра няшчырае, прытворнае шкадаванне, спачуванне.
Ліць кракадзілавы слёзыгл. ліць.
Ліць слёзыгл. ліць.
Наліцца слязамігл. наліцца.
Пусціць слязугл. пусціць.
Скрозь (праз) слёзы — са слязамі на вачах, плачучы.
Слёзы падступілі да горла — гатоў расплакацца.
Увесці ў слёзыгл. увесці.
Умыцца слязамігл. умыцца.
Уцерці слёзыкамугл. уцерці.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
трашча́ць, ‑шчу, ‑шчыт, ‑шчыць; незак.
1. Утвараць трэск (у 1 знач.). Ступіць не паспееш два крокі — Лядок яшчэ тонкі трашчыць.Прыходзька.Дах трашчаў, развальваўся, са скрыгатам спаўзаў уніз.Хомчанка.Сухія сцябліны трашчалі пад нагамі, лісце чаплялася за рукі.Даніленка.Весела трашчалі ў печы сухія бярозавыя дровы.Васілевіч./ Пра моцны мароз. Дзяўчынка ўхуталася ў старую світку, бо на дварэ трашчаў мароз.Сабаленка.Мароз трашчыць, снягі мяце, Снягір, як макаў цвет, цвіце, Спявае, весяліцца, Марозу не баіцца.Хведаровіч.// Рабіць рэзкі шум, грукат, стук і пад. Матацыкл, фыркае раз, другі і раптам аглушальна трашчыць.Жычка.Трашчаў будзільнік доўга і звонка.Гаўрылкін.Трашчалі бульдозеры, разраўноўваючы зямлю для бетоннай падушкі.Паслядовіч.Трашчалі аўтаматы і кулямёты, глуха бухалі гранаты, а потым пракацілася гулкае «ура!».Няхай.// Утвараць траскучы гук. Пясок трашчыць на зубах.// Абзывацца гукамі, падобнымі па трэск (пра насякомых, птушак). У лесе цішыня, толькі начныя цвыркуны.., забыўшыся на сон, трашчаць увесь час.Ігнаценка.Сарока-белабока Трашчыць тут недалёка.Астрэйка.На явары трашчыць спрасонку бусел, Зрабіўшы стойку на адной назе.Прануза.
2.перан. Хутка, доўга, не змаўкаючы, гаварыць; гаварыць без патрэбы. Маці маю, у гутарцы са мною, .. [Болесь] ні разу і не ўспомніў, хоць пра сваіх увесь час трашчаў на ўсе лады.Гарэцкі.Я чужой зямлі не зычу ліха. Гід, канчай, над вухам не трашчы!Панчанка.
3. Быць перапоўненым, запоўненым кім‑, чым‑н. Людзей сабралася столькі, што аж клуб трашчаў.Навуменка.Сенам пуня пабіта, З дабром ток аж трашчыць.Купала.//Разм. Напоўніцца звыш моры. Жывот трашчыць ад вады. □ — Наеўся бульбы з селядцамі, аж пуза трашчыць, — апраўдваўся Алесь.Ваданосаў.//Разм. Ламацца ад дастатку, вялікай колькасці чаго‑н. Ад смажаніны і вяндліны трашчалі сталы.«ЛіМ».Прасторная хата Чаборыхі, як звалі ў Бярозаўцы Маніну матку, застаўленая шырокімі сталамі, якія трашчалі ад яды і выпіўкі, была поўна людзей.Васілевіч.//Разм. Быць цесным (пра адзенне). Кароценькі, цесны халат аж трашчыць на .. дужых плячах [Кузьмы Цопы].Асіпенка.
4.перан. Быць напярэдадні краху, распаду. Каланіялізм ужо трашчыць хістаецца і гнецца ад магутнага голасу мільёнаў людзей, якія патрабуюць незалежнасці і міру.«ЛіМ».// Быць над пагрозай зрыву, невыканання. Трашчыць план, а шафёры варон страляюць...Пташнікаў.Тысячы маіх землякоў валам валяць на поўдзень лячыцца. Трашчаць і стогнуць дарожныя і паветраныя графікі.Пянкрат.
•••
Аж за вушамі трашчыць — хутка, з апетытам (есці).
Галава трашчыцьгл. галава.
Трашчаць па ўсіх нівах — быць пад пагрозай краху, развалу, распаду, зрыву.
Тлумачальны слоўнік беларускай мовы (1977-84, правапіс да 2008 г.)
heavy2[ˈhevi]adj.
1. ця́жкі (у розных знач.);
a heavy fall ця́жкае падзе́нне;
a heavy suitcase ця́жкі чамада́н;
heavy food ця́жкая е́жа;
heavy work ця́жкая пра́ца
2. вялі́кі; мо́цны; высо́кі;
a heavy blow мо́цны ўдар;
a heavy eater пра́гны да яды́, абжо́ра;
a heavy sleep мо́цны/глыбо́кі сон;
a heavy smoker заця́ты курэ́ц;
a heavy sound мо́цны гук;
heavy beer мо́цнае пі́ва;
heavy rain мо́цны дождж;
heavy traffic вялі́кі рух;
a heavy price высо́кая цана́
3. масі́ўны; таўсма́ты;
a heavy face таўсма́ты твар;
a heavy bro och масі́ўная бро́шка
4. то́ўсты, гру́бы;
heavy fabric то́ўстае/гру́бае сукно́
5. (with) ця́жкі, абцяжа́раны;
The bush was heavy with blackberries. Галінкі ажыны гнуліся пад цяжарам ягад.
6. магу́тны (пра машыны);
a heavy truck магу́тны грузаві́к
7. загру́жаны, які́ патрабуе шмат пра́цы або́ дзе́йнасці;
a heavy day ця́жкі/загру́жаны дзень
8. (on)infml які́ ўжывае шмат (чаго-н.);
Older cars are heavy on petrol. Старыя машыны спажываюць шмат паліва.
9. ну́дны, неціка́вы, ця́жкі для ўспрыма́ння;
a heavy book ця́жкая для ўспрыма́ння/неціка́вая кні́га
10. небяспе́чны (пра мора, акіян)
11. гара́чы, ду́шны (пра паветра, надвор’е)
12. вя́зкі, глі́ністы (пра глебу, грунт)
13. стро́гі, суро́вы (пра чалавека)
♦
get heavyinfml зрабі́цца ве́льмі сур’ёзным;
heavy going той, з кім ця́жка мець спра́ву або́ каго́ ця́жка зразуме́ць;
a heavy heart пачуццё мо́цнага сму́тку;
a heavy silence/atmosphere ця́жкае маўча́нне/ця́жкая атмасфе́ра;
have a heavy hand
1) быць нязгра́бным, няспры́тным
2) быць суро́вым у адно́сінах да людзе́й;
make heavy weather of smth. уяўля́ць або́ пака́зваць што-н. больш склада́ным, чым гэ́та ёсць на са́май спра́ве
Англійска-беларускі слоўнік (Т. Суша, 2013, актуальны правапіс)
