Verbum

áufsagen vt

1) гавары́ць (напамяць)

2) (j-m) адмаўля́ць (каму-н. у чым-н.)

befássen, sich (mit D) займа́цца (чым-н.); мець дачыне́нне (да каго-н., чаго-н.)

Behágen n -s задавальне́нне, прые́мнасць;

~ an etw. (D) fínden* знахо́дзіць задавальне́нне (у чым-н.)

behílflich:

~ sein (D bei D) быць кары́сным, ака́зваць дапамо́гу (каму-н. у чым-н.)

missgö́nnen vt (D) зайздро́сціць (каму-н. у чым-н.), ста́віцца нядобразычлі́ва (да каго-н.)

mítwirken vi (an D, bei D, in D) супрацо́ўнічаць, браць удзе́л (у чым-н.)

Nútznießer m -s, - чалаве́к, які́ атры́млівае вы́гаду ад чаго́-н., які́ карыста́ецца чым-н.

Kéhraus:

den ~ máchen (mit D) 1) пако́нчыць (з чым-н.); 2) вы́гнаць (каго-н.)

kúndig a (G) дасве́дчаны, спрактыкава́ны (у чым-н.);

séiner Sáche ~ sein ве́даць сваю́ спра́ву

stándhalten* аддз. vi

1) (D) сто́йка трыма́цца, устая́ць (перад чым-н.)

2) аказа́цца абгрунтава́ным